โจดี ฟอสเตอร์

Alicia Christian 'Jodie' Foster (เกิด 19 พฤศจิกายน 1962) เป็นนักแสดงและผู้สร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เธอเป็นผู้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์สองรางวัล, รางวัลบาฟตาสามรางวัล, รางวัลลูกโลกทองคำสามรางวัล และรางวัลสมาคมนักแสดงหน้าจอหนึ่งรางวัล สำหรับผลงานของเธอในฐานะผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับ เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Primetime Emmy Award นอกจากนี้ เธอยังได้รับเกียรติมากมาย เช่น รางวัลลูกโลกทองคำ Cecil B. DeMille Award ในปี 2013 ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าสู่ Hollywood Walk of Fame ในปี 2016 และได้รับ Palme d'Or กิตติมศักดิ์ของเทศกาลภาพยนตร์เมือง Cannes ในปี 2021

ฟอสเตอร์เริ่มต้นอาชีพนางแบบเด็ก และต่อมาเป็นไอดอลวัยรุ่นในภาพยนตร์ดิสนีย์หลายเรื่อง เช่น Napoleon and Samantha (1972), Freaky Friday (1976) และ Candleshoe (1977) เธอแสดงในละครตลกของมาร์ติน สกอร์เซซีเรื่อง Alice Doesn't Live Here Anymore (1974) และกลับมารวมตัวกับเขาอีกครั้งใน Taxi Driver (1976) ในบทบาทที่เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ในยุคแรกๆ ได้แก่ Tom Sawyer (1973), Bugsy Malone (1976), The Little Girl Who Lives Down the Lane (1976), Carny (1980) และ Foxes (1980)

หลังจากเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเยล ฟอสเตอร์ได้ก้าวไปสู่บทบาทนำที่เป็นผู้ใหญ่ โดยได้รับรางวัลออสการ์ 2 รางวัลจากการรับบทเป็นเหยื่อข่มขืนใน The Accused (1988) และคลาริซ สตาร์ลิ่งใน The Silence of the Lambs (1991) เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจาก Nell (1994) ผลงานที่โดดเด่นเรื่องอื่นๆ ของเธอ ได้แก่ Sommersby (1993), Maverick (1994), Contact (1997), Anna and the King (1999), Panic Room (2002), Flightplan (2005), Inside Man (2006), The Brave One (2007), Nim's Island (2008), Carnage (2011), Elysium (2013), Hotel Artemis (2018), และชาวมอริเตเนีย (2021)

เธอเปิดตัวภาพยนตร์กำกับเรื่องแรกกับ Little Man Tate (1991) และได้กำกับภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น Home for the Holidays (1995), The Beaver (2011) และ Money Monster (2016) เธอก่อตั้งบริษัทโปรดักชั่นของตัวเองชื่อ Egg Pictures ในปี 1992 เธอได้รับรางวัล Primetime Emmy Awards สองรางวัลจากการผลิต The Baby Dance (1999) และกำกับเรื่อง Orange Is the New Black ตอน "Lesbian Request Denied" ในปี 2014 เธอยังกำกับตอนต่างๆ ของ Tales from the Darkside, House of Cards, Black Mirror และ Tales from the Loop อีกด้วย

รสนิยมทางเพศของฟอสเตอร์กลายเป็นหัวข้อสนทนาในที่สาธารณะในปี 1991 เมื่อสื่อสิ่งพิมพ์เช่น OutWeek และ The Village Voice ซึ่งประท้วงต่อต้านการกลัวคนรักร่วมเพศและคนข้ามเพศที่ถูกกล่าวหาใน The Silence of the Lambs อ้างว่าเธอเป็นเลสเบี้ยน เธอยอมรับอย่างเปิดเผยต่อความสัมพันธ์ 14 ปีของเธอกับซิดนีย์ เบอร์นาร์ดในปี 2550 ในการกล่าวสุนทรพจน์ที่อาหารเช้า "Women in Entertainment" ของ The Hollywood Reporter เพื่อยกย่องเธอ ในปี 2013 เธอกล่าวถึงการตัดสินใจของเธอที่จะออกมากล่าวสุนทรพจน์หลังจากได้รับรางวัล Cecil B. DeMille ในงานประกาศรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 70 ซึ่งทำให้สำนักข่าวหลายแห่งเรียกเธอว่าเป็นเกย์ แหล่งข้อมูลบางแห่งตั้งข้อสังเกตว่าเธอไม่ได้ใช้คำว่า "เกย์" หรือ "เลสเบี้ยน" ในคำพูดของเธอ