มหาภัยสุดถนนโอ๊ค

หลังจากเหตุการณ์จักรวาลลึกลับฉีกกระชากถนนโอ๊คออกจากชานเมือง และพาเพื่อนบ้านทั้งย่านถูกเคลื่อนย้ายไปยังสถานที่ที่ไม่รู้จัก ครอบครัวแพลตต์ก็ค่อย ๆ ค้นพบว่า การอยู่รอดของพวกเขาขึ้นอยู่กับการยึดเหนี่ยวกันไว้ให้แน่น ขณะต้องเผชิญและเอาตัวรอดในสภาพแวดล้อมที่ไม่อาจจดจำได้อีกต่อไป

นำแสดงโดย แอนน์ แฮททาเวย์ และ ยวน แม็คเกรเกอร์ ภาพยนตร์เรื่อง THE END OF OAK STREET ยังร่วมแสดงโดย เมซี สเตลลา และ คริสเตียน คอนเวอรี ภาพยนตร์เขียนบทฯ และกำกับฯ โดย เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์ อำนวยการสร้างโดย เจ.เจ. เอบรามส์, ฮันนาห์ มิงเกลลา, จอน โคเฮน, เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์, แมตต์ แจ็กสัน และ ทอมมี ฮาร์เปอร์ ผู้อำนวยการสร้างบริหาร ได้แก่ คริส เบนเดอร์, เจค ไวเนอร์, โจแอนน์ ลี และ ลีแอนน์ สโตนเบรกเกอร์

ทีมงานเบื้องหลังของมิตเชลล์ประกอบด้วย ผู้กำกับภาพ ไมเคิล จูลาคิส ผู้ออกแบบฉาก มายะ ชิโมกุจิ ผู้ลำดับภาพ จอห์น แอ็กเซลราด ผู้ประพันธ์ดนตรี ไมเคิล เจียคคิโน และผู้ออกแบบเครื่องแต่ง(เอริน เบแนช

วอร์เนอร์ บราเดอร์ส พิกเจอร์ส นำเสนอภาพยนตร์ร่วมกับ  A Bad Robot Production, A Jackson Pictures Production, A David Robert Mitchell Film เรื่อง THE END OF OAK STREET จัดจำหน่ายทั่วโลกโดยวอร์เนอร์ บราเดอร์ส พิกเจอร์ส ฉาย 12 สิงหาคม 2026 ในโรงภาพยนตร์ทั่วไปและระบบไอแมกซ์ 

ความคิดเห็นจากผู้สร้างภาพยนตร์ฯ

เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์

ผู้เขียนบทฯ / ผู้กำกับฯ / ผู้อำนวยการสร้างฯ

จุดเริ่มต้นของโปรเจ็กต์นี้…

ผมอยากสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับไดโนเสาร์มาตลอดตั้งแต่เด็ก คุณพ่อของผมหลงใหลเรื่องไดโนเสาร์มาก เขาฝันมาตลอดว่าจะได้เป็นนักบรรพชีวินวิทยา และชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับไดโนเสาร์มาโดยตลอด ผมเลยเติบโตมากับไดโนเสาร์ ตอนเป็นเด็กเราดูหนังหลายเรื่องของเรย์ แฮร์รี่เฮาเซน หนังสต็อปโมชั่นแอนิเมชั่นอย่างเรื่อง Valley of Gwangi ผมเคยเห็นภาพในหัวของคาวบอยที่ค้นพบอัลโลซอรัส แล้วก็หลงใหลในไอเดียที่จะสร้างหนังไดโนเสาร์มาตลอด แต่ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าหนังไดโนเสาร์ในแบบของตัวเองจะเป็นอย่างไร จนเมื่อไม่กี่ปีก่อน ระหว่างที่ผมเดินเล่นแถวบ้านแบบสบาย ๆ ผมเดินผ่านบ้านหลังหนึ่งกับตรอกเล็ก ๆ ที่ดูน่าสนใจมาก แล้วจู่ ๆ ก็จินตนาการว่ามีไดโนเสาร์กำลังคุ้ยถังขยะอยู่ตรงนั้น ภาพนั้นชัดเจนมากจนผมหยุดเดินและมองภาพเหนือจริงที่เกิดขึ้นท่ามกลางสถานที่ธรรมดา ๆ ในย่านชนชั้นกลางแห่งหนึ่ง แล้วก็คิดขึ้นมาว่า ผมอยากเขียนเรื่องที่ให้ความรู้สึกแบบนี้ อยากสร้างภาพยนตร์ที่ถ่ายทอดภาพที่อยู่ในหัวของผมออกมาให้ได้"

การเลือกให้เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1980

"ผมเติบโตมาในยุค 80 และเมื่อย้อนนึกถึงช่วงเวลานั้น ก็รู้สึกว่ามันมีความหมายกับผมมาก ผมคิดว่าในช่วงทศวรรษ 70 และ 80 มีภาพยนตร์ที่โดดเด่นด้วยตัวละครที่แข็งแรง มีมิติ และทำให้ผู้ชมรู้สึกผูกพันกับพวกเขาจริง ๆ

ดังนั้น เมื่อคุณนำตัวละครเหล่านั้นไปเผชิญกับสถานการณ์ที่ทั้งอันตรายและน่าตื่นเต้น แล้วให้พวกเขาหาทางเอาชีวิตรอดหรือฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ความยิ่งใหญ่ของเหตุการณ์ก็จะมีความหมายมากขึ้น เพราะผู้ชมรู้สึกผูกพันกับตัวละครเหล่านั้นอย่างแท้จริง ไม่ได้หมายความว่าปัจจุบันจะไม่มีภาพยนตร์แบบนี้ เพราะก็ยังมีอยู่ แต่ผมคิดว่าช่วงเวลานั้นน่าจะเป็นยุคที่โดดเด่นที่สุด"

ครอบครัวแพลตต์ในภาพยนตร์

"สมาชิกทุกคนในครอบครัวแพลตต์ต่างมีปัญหา มีความทุกข์ และมีความลับเล็ก ๆ ที่ไม่สามารถบอกกันได้ แต่เมื่อพวกเขาต้องเผชิญกับสถานการณ์อันตรายที่มีชีวิตเป็นเดิมพัน มันก็บีบให้ทุกคนต้องหันหน้าเข้าหากัน...หรือไม่ก็แยกจากกัน เราอยากเล่าเรื่องที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกมีส่วนร่วมและผูกพันกับคนในครอบครัวนี้ การได้แอนน์, ยวน, เมซี และคริสเตียน ซึ่งล้วนเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยม มาร่วมแสดง ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครดูจริงใจและส่งต่อความรู้สึกนั้นตลอดทั้งเรื่อง ผู้ชมจะได้สัมผัสอันตรายไปพร้อมกับพวกเขาอย่างจริงจังและจริงใจ ดังนั้นเมื่อเหตุการณ์ประหลาดเริ่มเกิดขึ้น มันจะให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเกิดขึ้นกับตัวคุณเอง สำหรับผม สิ่งสำคัญคือภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องมีครบทุกองค์ประกอบ ทั้งความตื่นตาตื่นใจ ความระทึก ฉากแอ็กชัน และเดิมพันทางอารมณ์ของตัวละคร ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ผู้ชมคาดหวังจากภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ที่ดูสนุกเต็มอิ่ม"

แอนน์ แฮทธาเวย์ ในบท เดนิส แพลตต์

"แอนน์เป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า ถ้าเราโชคดีพอที่จะได้เธอมาร่วมแสดง เธอจะต้องถ่ายทอดบทนี้ออกมาได้อย่างน่าทึ่ง ในช่วงฉากดราม่าภายในครอบครัว เธอก็ทำได้ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว แต่เมื่อเรื่องราวเข้าสู่ช่วงของความระทึก อันตราย และความหวาดกลัว เธอก็ยกระดับการแสดงขึ้นไปอีกขั้น ทุกคนที่ได้ดูสัมผัสถึงมันได้อย่างชัดเจน มันเป็นการแสดงที่น่าทึ่งมาก และเป็นด้านที่ผมไม่เคยเห็นจากเธอมาก่อน ผมตื่นเต้นมากที่จะให้ผู้ชมได้เห็นเธอในบทบาทลักษณะนี้ เพราะเธอถ่ายทอดทุกอารมณ์ได้อย่างครบถ้วน ทั้งความเข้มแข็ง ความหวาดกลัว ความเจ็บปวด และทุกสิ่งที่ตัวละครต้องเผชิญ ทุกอย่างดูน่าเชื่อและสมจริง"

ยวน แม็คเกรเกอร์ ในบท เกร็ก แพลตต์

"ผมดีใจมากที่ยวนตอบรับบทเกร็ก เขานำทั้งความลุ่มลึก เสน่ห์ และความรักอันอบอุ่นมาสู่ตัวละครชายคนหนึ่งที่กำลังต่อสู้กับปัญหาหลายด้านในชีวิต ยวนถ่ายทอดทุกแง่มุมของตัวละครได้อย่างยอดเยี่ยม ทั้งในฐานะสามีที่เปี่ยมด้วยความรักและคุณพ่อผู้ห่วงใยครอบครัว เขามีเสน่ห์ที่ทำให้ผู้ชมเปิดใจรับครอบครัวนี้ และรู้สึกผูกพันกับพวกเขาอย่างเป็นธรรมชาติ ผมมีความสุขมากเมื่อรู้ว่าแอนน์และยวนจะมารับบทสามีภรรยาและพ่อแม่ของครอบครัวนี้ เคมีระหว่างทั้งคู่ รวมถึงบุคลิกที่แตกต่างแต่ส่งเสริมกันของตัวละคร ทำให้ทุกอย่างออกมาน่าประทับใจ"

สตาร์บัค สัตว์เลี้ยงของครอบครัว

"การทำงานกับสัตว์เป็นเรื่องท้าทายเสมอ แต่สตาร์บัคของเรา...หรือจริง ๆ แล้วควรเรียกว่าสตาร์บัคส์ เพราะมีสุนัขสองตัวที่ผลัดกันแสดง ผมชอบผลงานของพวกมันมาก การมีพวกมันอยู่ในกองถ่ายเป็นเรื่องที่น่ายินดี โดยเฉพาะฉากที่คริสเตียน ผู้รับบทไบรอัน เล่นกับสุนัขของเขา ซึ่งออกมาสวยงามมาก เรามีครูฝึกที่เก่งมาก และสุนัขทั้งสองตัวก็มีความสามารถอย่างยอดเยี่ยม ทำให้การทำงานราบรื่นและได้ผลลัพธ์ที่น่าประทับใจ"

การถ่ายทอดวิสัยทัศน์ของภาพยนตร์

"ไมค์ จูลาคิส รับหน้าที่ผู้กำกับภาพของเรา และเราตั้งใจให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีสไตล์การถ่ายทำที่ใกล้เคียงกับหนังในช่วงปลายยุค 70 ถึงต้นยุค 80 เราเลือกที่จะไม่ใช้มุมกล้องจำนวนมาก แต่ปล่อยให้หลายฉากดำเนินไปภายในช็อตเดียว และคุมจังหวะการตัดต่อให้เรียบง่ายและไม่เร่งรีบ เราต้องการให้แสงและองค์ประกอบภาพมีความสดใส อบอุ่น และเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา โดยเฉพาะในบางช่วงของเรื่อง พร้อมทั้งรักษาความเป็นธรรมชาติไว้ให้มากที่สุด

แน่นอนว่ามีบางฉากที่ใช้การเคลื่อนกล้องซับซ้อนกว่าปกติ แต่ผมหวังว่าเมื่อผู้ชมดูแล้วจะไม่รู้สึกถึงความซับซ้อนนั้น และทุกอย่างจะดูลื่นไหลเป็นธรรมชาติ แม้เบื้องหลังจะผ่านการวางแผนอย่างละเอียดก็ตาม ยกตัวอย่างเช่น ฉากไล่ล่ากับอัลโลซอรัส เราต้องใช้เวลามากในการสำรวจสถานที่ วางแผน ซ้อมการแสดง รวมถึงซ้อมการเคลื่อนกล้อง เพื่อหาวิธีถ่ายทอดฉากนั้นให้ออกมาสมบูรณ์ที่สุด ทุกอย่างต้องอาศัยการเตรียมงานอย่างเข้มข้น ขณะเดียวกัน เพราะไมค์กับผมทำงานร่วมกันมาหลายครั้ง เราก็เปิดโอกาสให้ตัวเองต่อยอดจากแผนที่วางไว้ สนุกกับการทดลองในวันถ่ายทำจริง และค้นหาวิธีใหม่ ๆ ในการมองโลกและถ่ายทอดบรรยากาศของย่านที่เป็นฉากหลังของเรื่อง"

การถ่ายทำในเมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย

"ในช่วงพัฒนาบทและเตรียมงานระยะแรก เราพูดคุยกันอยู่เสมอว่าจะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ที่ไหน และย่านที่เป็นฉากหลักควรอยู่ที่ใด ผมดีใจมากที่ท้ายที่สุดเราได้มาถ่ายทำที่แอตแลนตา เพราะสำหรับผม สิ่งสำคัญคือย่านที่เห็นในเรื่องต้องเป็นสถานที่จริง เนื่องจากเรามีสิ่งเหนือจินตนาการมากมายอยู่แล้ว ทั้งไดโนเสาร์และสัตว์ประหลาดที่ไม่มีอยู่จริง ดังนั้น ครอบครัวในเรื่องจึงต้องดูสมจริง เราต้องการนักแสดงที่ยอดเยี่ยม และต้องการย่านชุมชนจริง ๆ ไม่ใช่สถานที่ที่อาศัยฉากกรีนสกรีนหรือพื้นหลังที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์เป็นหลัก

เราต้องมีสนามหลังบ้านจริง บ้านจริง ถนนจริง ซึ่งการค้นหาสถานที่ที่เหมาะสมใช้เวลานานมาก มายะ ชิโมกุจิ ผู้ออกแบบงานสร้างของเรา ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม เธอใช้เวลาสำรวจสถานที่อย่างละเอียด ก่อนจะเลือกโลเคชันที่สามารถต่อเติมฉากได้อย่างลงตัว ส่วนการออกแบบภายในบ้านก็สวยงามมาก ผมจำได้ว่าครั้งแรกที่เดินเข้าไปในฉากบ้านหลังนี้ ทุกคนที่ได้เห็นต่างรู้สึกมีความสุขทันที มันเหมือนก้าวเข้าไปอยู่ในแคปซูลเวลาที่พาเราย้อนกลับไปยังยุคนั้น และเป็นสถานที่ที่งดงามมาก"

การนำไดโนเสาร์เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราว

"ไดโนเสาร์ในภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นตั้งแต่ขั้นตอนการเขียนบท ผมคิดอยู่เสมอว่าแต่ละช่วงของเรื่องควรมีอะไรที่น่าสนใจ และจะสร้างฉากสำคัญแต่ละฉากให้ผสมผสานทั้งความสนุก อารมณ์ขัน ความหวาดกลัว และความระทึกขวัญได้อย่างไร พร้อมทั้งทำให้รู้สึกว่าสัตว์เหล่านี้อาศัยอยู่ในโลกใบนี้จริง ๆ องค์ประกอบหลายอย่างถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรก แต่เมื่อเข้าสู่ขั้นตอนเตรียมงานและเริ่มสร้างภาพยนตร์ เราก็มีการออกแบบและสร้างคอนเซ็ปต์อาร์ตจำนวนมาก เพื่อช่วยให้ทุกอย่างค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น ขั้นตอนนี้สนุกมาก เพราะเราได้ผสมผสานทั้งข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และจินตนาการสร้างสรรค์เข้าด้วยกัน"

การร่วมงานกับ ILM

"การได้ร่วมงานกับเจย์ คูเปอร์ ผู้ควบคุมงานวิชวลเอฟเฟกต์ และทีมงานจาก ILM เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม ทุกคนต่างรู้ดีว่า ILM มีมาตรฐานการทำงานที่ยอดเยี่ยมเพียงใด ดังนั้นเมื่อรู้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้ออกแบบและสร้างไดโนเสาร์ให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ ผมจึงรู้สึกตื่นเต้นมาก

ตอนที่ผมเขียนบท ผมรู้ดีว่าเราต้องมีนักแสดงที่ยอดเยี่ยมเพื่อทำให้เรื่องราวดูสมจริง ต้องถ่ายทำในสถานที่จริงเพื่อยึดโยงภาพยนตร์ไว้กับความเป็นธรรมชาติ และในขณะเดียวกันก็ต้องมีงานวิชวลเอฟเฟกต์ที่น่าเชื่อถืออย่างแท้จริง ทีม ILM นำทั้งประสบการณ์ ความรู้ และความคิดสร้างสรรค์มาร่วมพัฒนาทุกขั้นตอน เราพูดคุยกันอย่างละเอียดว่าไดโนเสาร์แต่ละตัวควรมีรูปลักษณ์แบบไหน อะไรคือสิ่งที่น่าสนใจสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ และจะเพิ่มเอกลักษณ์อะไรเข้าไปได้บ้าง เป้าหมายของเราคือการสร้างสิ่งมีชีวิตที่ดูมีชีวิตจริง ไม่ใช่เพียงสัตว์ประหลาดที่มีไว้เพื่อสร้างความตื่นเต้นในแต่ละฉาก แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีรายละเอียด มีพื้นผิว มีบุคลิก และมีชีวิตชีวาอย่างแท้จริง"

เจ.เจ. อับรัมส์

ผู้อำนวยการสร้างฯ

จุดกำเนิดของภาพยนตร์เรื่องนี้ และสิ่งที่ดึงดูดให้คุณเข้ามาเป็นโปรดิวเซอร์… 

นี่เป็นไอเดียต้นฉบับของเดวิด บทภาพยนตร์ถูกส่งมาที่ Bad Robot และผมก็คว้าโอกาสทันทีที่จะได้ร่วมงานกับคอนเซ็ปต์สไตล์ The Twilight Zone ที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ ร่วมกับนักเขียนบทและผู้กำกับที่ผมชื่นชอบอยู่แล้ว

อะไรที่ทำให้บทของ เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์ เป็นโปรเจกต์ที่เหมาะกับ Bad Robot… 

แนวคิดตั้งต้นแบบ “จะเกิดอะไรขึ้นถ้า…” ที่ทั้งบ้าคลั่งและชวนติดตาม ทำให้รู้สึกว่าเหมาะกับเราอย่างสมบูรณ์แบบ การนำตัวละครที่มีข้อบกพร่องมาอยู่ในสถานการณ์เหนือโลก เป็นการผสมผสานที่ยอดเยี่ยมมาก

วิสัยทัศน์ในการกำกับของ เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์ และในฐานะโปรดิวเซอร์ คุณช่วยทำให้วิสัยทัศน์นั้นเป็นจริงได้อย่างไร…

เดวิดมีภาพที่ชัดเจนมาตั้งแต่ต้นว่าเขาอยากให้หนังเรื่องนี้ออกมาเป็นอย่างไร เขามองว่ามันเป็นภาพยนตร์ดราม่าที่มีความสมจริง ก่อนจะค่อย ๆ คลุ้มคลั่งและหลุดโลกขึ้นเรื่อย ๆ แต่สไตล์การเล่าเรื่องด้วยภาพเป็นเอกลักษณ์ของเขามาตลอด ทั้งการวางกล้องที่คิดมาอย่างละเอียด การใช้การซูม และการใช้เลนส์แบบ split diopter ให้ความรู้สึกเหมือนหนังอินดี้ที่กลายพันธุ์มาผสมกับภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ของสตูดิโอ ซึ่งสุนทรียภาพแบบนั้นน่าตื่นเต้นมาก

นักแสดงแต่ละคนที่รับบทสมาชิกครอบครัวแพลตต์นำอะไรมาเติมเต็มให้กับตัวละครของพวกเขา…

ทีมนักแสดงยอดเยี่ยมมาก ผมรู้จักแอนน์มานานพอสมควร และอยากร่วมงานกับเธอมาตลอด เช่นเดียวกับยวน ดังนั้นการได้ร่วมงานกับทั้งสองคนในครั้งนี้จึงเหมือนความฝันที่เป็นจริง เด็ก ๆ ก็แสดงได้ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน รวมถึงนักแสดงสมทบทุกคนด้วย

อะไรที่ทำให้ The End of Oak Street เป็นภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์รับหน้าร้อนที่เหมาะกับการคว้าป๊อปคอร์นเข้าไปดู…

The End of Oak Street คือหนังที่พาคุณนั่งรถไฟเหาะแห่งความระทึกอย่างแท้จริง ผมได้ดูมันพร้อมผู้ชมมาแล้ว พวกเขากรีดร้อง หัวเราะ ร้องไห้ และส่งเสียงเชียร์ หนังเรื่องนี้คือภาพยนตร์ประเภทที่ทำให้คุณนึกขึ้นได้อีกครั้งว่า ทำไมเราถึงรักการไปดูหนังในโรง

คุณคิดว่าผู้ชมจะพูดถึงอะไรมากที่สุดหลังเดินออกจากโรงภาพยนตร์…

ในหนังมีหลายฉากที่น่าทึ่งมาก โดยเฉพาะฉากหนึ่งที่ผมคิดว่าอาจกลายเป็นฉากสยองขวัญระดับคลาสสิกได้เลย แต่สิ่งที่ผู้ชมน่าจะจดจำมากที่สุด คือความตื่นเต้นจากการได้เห็นไดโนเสาร์ปรากฏตัวอยู่ในย่านชานเมือง ความแตกต่างระหว่างสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์อันดุร้ายกับละแวกบ้านที่ธรรมดาแสนธรรมดานั้นช่างน่าตื่นตาตื่นใจ และทำให้เรื่องราวสุดเพี้ยนนี้กลับเข้าถึงผู้ชมได้มากกว่าที่คาดไว้มาก

ร่วมพูดคุยกับนักแสดง

แอน แฮทธะเวย์

“เดนิส แพลตต์”

เกี่ยวกับสิ่งที่ดึงดูดให้คุณเข้าร่วมโปรเจกต์นี้…

จริง ๆ แล้วการที่ฉัยได้มาเล่นหนังเรื่องนี้ ต้องย้อนกลับไปเมื่อประมาณสิบปีก่อน ตอนที่ฉันได้ดู It Follows ของเดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์ ฉันชอบหนังเรื่องนั้นมากจนโทรหาทีมงานของตัวเองแล้วบอกว่า "ฉันว่าผู้กำกับคนนี้พิเศษจริง ๆ พอจะนัดให้ผมได้เจอเขาได้ไหม"

เรานัดกินข้าวกลางวันที่ลอสแอนเจลิส และคุยกันยาวถึงประมาณสามชั่วโมง เราเข้ากันได้ดีมาก จนฉันเดินออกมาพร้อมความคิดว่า "เดี๋ยวเขาต้องติดต่อมาแน่ ฉันคงได้ร่วมงานกับเขา" แต่สุดท้ายฉันก็ไม่ได้ข่าวจากเขาเลยถึง 8ปี ทั้งที่ตอนนั้นเขาพูดว่า "ฉันคิดว่ามีบางอย่างอยากส่งให้คุณ" ฉันเลยนึกว่าจะได้อ่านเร็ว ๆ นี้เสียอีก (หัวเราะ)

แล้วอีก 8 ปีต่อมา บทภาพยนตร์ก็โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว เหมือนเรื่องราวจากอดีตกลับมาอีกครั้ง และมันยอดเยี่ยมมาก ฉันไม่เคยอ่านบทแบบนี้มาก่อนเลย หนังให้ความสำคัญกับดราม่าของครอบครัว เมื่อเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น มันบีบให้ทุกคนต้องกลับมาอยู่ร่วมกัน เปิดใจ เชื่อใจกัน พึ่งพากัน และเห็นคุณค่าของกันและกันในแบบที่อาจไม่ได้ทำมานาน พร้อมทั้งทำให้พวกเขาค้นพบว่าหัวใจของตัวเองอยู่ที่ไหนจริง ๆ

เหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นกับครอบครัว…

วันหนึ่ง ครอบครัวแพลตต์และเพื่อนบ้านทั้งละแวกตื่นขึ้นมา ทุกอย่างดูเหมือนเดิม แต่กลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ถนนยังเป็นถนนสายเดิม แต่ไฟฟ้าใช้ไม่ได้ น้ำไม่ไหล แล้วจู่ ๆ ก็เริ่มมีเสียงกรีดร้องดังขึ้น ทุกอย่างให้ความรู้สึกผิดปกติอย่างมาก จากนั้นเรื่องราวก็ยิ่งแปลกประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ นี่คือเรื่องของครอบครัวหนึ่งที่ต้องเผชิญกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติอย่างกะทันหัน ตอนอ่านบท ผมนึกถึงหนึ่งในหนังเรื่องโปรดสมัยเด็ก ซึ่งจริง ๆ แล้วอาจไม่ควรดูตั้งแต่เด็กด้วยซ้ำ แต่ก็เป็นหนังที่ยอดเยี่ยม นั่นคือ Poltergeist พอได้คุยกับเดวิด ผมก็บอกเขาว่านั่นคือหนังที่ผมนึกถึง และเขาตอบว่า "นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันตั้งใจ"  ฉันเลยบอกกลับไปว่า "ผมไม่รู้หรอกว่าเรื่องจะพาไปไหนต่อ แต่ขอสมัครเลย ผมอยากเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้"

การ "ร่วมงาน" กับไดโนเสาร์…

มันน่าสนใจมาก เพราะไม่มีต้นแบบให้ยึด เวลาถ่ายทำ คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรเล็งไปที่เป้าหมายแบบไหน สิ่งเดียวที่ทำได้คือเปิดใจ รับฟังคนรอบตัว รับฟังนักแสดง เชื่อใจทุกคน เชื่อใจผู้กำกับ และเชื่อใจผู้กำกับภาพ

ผมดีใจมากที่ได้ดูหนังฉบับสมบูรณ์แล้ว มันยอดเยี่ยมจริง ๆ และเป็นหนังหน้าร้อนที่สมบูรณ์แบบ เมื่อหันกลับไปมองกระบวนการสร้าง ผมรู้สึกว่าได้เรียนรู้อะไรมากมาย เพราะเราไม่ได้สร้างหนังที่มีสูตรสำเร็จ ทุกอย่างออกมาจากจินตนาการของเดวิดโดยตรง และมันเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของผลงานต้นฉบับแบบนี้

บรรยากาศชวนคิดถึงของภาพยนตร์…

สิ่งหนึ่งที่ฉันรักมากในหนังเรื่องนี้ คือมันทำให้ผมนึกถึงหนังยุค 80 หลายเรื่อง ซึ่งแทบจะเป็นหนังสยองขวัญสำหรับครอบครัว เป็นหนังที่เต็มไปด้วยความลุ้นระทึก ดูกับพ่อแม่ได้ ไม่ได้น่ากลัวจนเกินไป ตอนเด็ก ๆ ในยุค 80 และ 90 ฉันชอบความรู้สึกที่เหมือนได้โตเป็นผู้ใหญ่ เพราะได้ดูหนังที่มีเรื่องน่ากลัวเกิดขึ้น หนังเรื่องนี้มีเสน่ห์ตรงที่มันทั้งน่าหวาดหวั่น และอบอุ่นในเวลาเดียวกัน ฉันชอบความคิดที่ว่าทั้งครอบครัวสามารถไปสัมผัสประสบการณ์นี้ด้วยกันได้

ผมยังคิดว่านี่เป็นหนังที่เหมาะกับโรงภาพยนตร์แบบไดรฟ์อินที่สุด มันเกิดมาเพื่อสิ่งนั้นเลย

พอนึกถึงหนังสยองขวัญคลาสสิกในอดีต ฉันสามารถจินตนาการได้เลยว่า The End of Oak Street จะเป็นหนังที่ฉันคงอยากไปดูกับครอบครัวตอนอายุประมาณ 11 ปี ดังนั้น การได้เป็นส่วนหนึ่งของหนังที่สืบทอดจิตวิญญาณแบบเดียวกับผลงานระดับตำนานของ Amblin ในยุค 80 จึงเป็นเรื่องที่พิเศษมาก

เกี่ยวกับตัวละครของคุณ เดนิส แพลตต์…

ฉันรับบทเป็น เดนิส แพลตต์ ผู้หญิงที่เป็นสมาชิกคนสำคัญของชุมชน เธอเป็นแม่ของลูกสองคน แต่งงานกับ เกร็ก แพลตต์ มาเกือบ 20 ปี เธอมาถึงช่วงหนึ่งของชีวิตที่เริ่มถามตัวเองว่า "ชีวิตมีแค่นี้จริงหรือ?" ลูก ๆ ไม่ได้ต้องการเธอเหมือนเดิมแล้ว ชีวิตจากนี้จะเป็นแบบนี้ต่อไปหรือ เดนิสเป็นผู้หญิงจากยุคที่ผู้หญิงจำนวนมากย้ายจากบ้านพ่อไปอยู่บ้านสามี โดยแทบไม่มีโอกาสได้ค้นหาตัวตนของตัวเอง ตลอดทั้งเรื่อง เธอจึงตั้งคำถามยาก ๆ กับตัวเอง และพยายามค้นหาคำตอบผ่านหนังสือที่เธอกำลังเขียน ซึ่งเป็นความลับที่เธอไว้ใจเล่าให้เพียงเพื่อนสนิทคนหนึ่งฟัง ก่อนที่เหตุการณ์เหนือธรรมชาติจะเกิดขึ้น เธอกำลังมองโลกเพื่อค้นหาว่าเธอคือใคร อะไรคือสิ่งที่เธอให้คุณค่า และอยากเป็นคนแบบไหน และเหตุการณ์ทั้งหมดในหนัง ก็ช่วยให้เธอค้นพบคำตอบนั้น

ครอบครัวแพลตต์…

เดนิสมีลูก 2 คน ได้แก่ ออเดรย์ (รับบทโดยเมซี่ สเตลลา) และ ไบรอัน (รับบทโดยคริสเตียน คอนเวรี่) สามีของเธอคือ เกร็ก แพลตต์ ซึ่งรับบทโดยยวน แม็คเกรเกอร์ และแน่นอน ยังมีสุนัขของครอบครัวชื่อ สตาร์บัค ซึ่งแสดงโดยสุนัขสองตัว คือ บัซ และ บริสเค็ตต์ 

แม้คำว่า "ครอบครัวธรรมดา" จะมีความหมายหลากหลายในปี 2026 แต่หากมองจากภายนอก พวกเขาก็ดูเป็นครอบครัวชานเมืองธรรมดา ๆ กินข้าวพร้อมกัน ไปงานสังสรรค์ของละแวกบ้าน แข่งวิ่งกระสอบ แต่ทุกคนต่างมีความลับ ทั้งลูก ๆ เกร็ก และเดนิส ความลับเหล่านั้นค่อย ๆ สร้างระยะห่างระหว่างพวกเขา จนกระทั่งเหตุการณ์เหนือธรรมชาติครั้งใหญ่เกิดขึ้น มันบังคับให้ทุกคนต้องเปิดเผยความลับ และจากครอบครัวธรรมดา พวกเขากลายเป็นผู้ที่ต้องพึ่งพากันเพื่อความอยู่รอด

การร่วมงานกับ ยวน แม็คเกรเกอร์…

ยวนเป็นคนที่ร่วมงานด้วยแล้วมีความสุขมาก ทั้งเวลาที่เข้าฉากด้วยกัน หรือแม้แต่นั่งคุยกันระหว่างพักถ่าย เขาเป็นคนที่น่ารักจริง ๆ ผมตั้งตารอที่จะได้เห็นเขารับบทนี้ เพราะยวนมักนำพลังงานที่สดใสและความสนุกมาสู่ทุกบทบาทเสมอ แล้วพอเข้าสู่ฉากแอ็กชัน คุณก็จะเห็นประสบการณ์การฝึกสตันต์ของเขาหลายปีทำงานทันที เขาเก่งมาก หยิบงานสตันต์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ เหวี่ยงค้อนปอนด์เหมือนกำลังใช้ไลต์เซเบอร์เลย เขาเป็นคู่แสดงในฝัน หัวเราะเก่ง ทำงานด้วยแล้วสนุก ให้คะแนนเต็มทุกด้าน และใช่... เขาต้องกระโดดข้ามรั้วหลายครั้งในกางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว แต่เขาไม่เคยบ่นเรื่องกางเกงเลยสักครั้ง (หัวเราะ)

พูดถึงเมซี่ สเตลล่าและคริสเตียน คอนเวย์…

คริสเตียนกับเมซีย์เป็นนักแสดงที่มีพรสวรรค์มาก ตอนถ่ายทำ คริสเตียนยังเด็กมาก แต่สามารถสลับจากการแสดงอารมณ์หนัก ๆ ไปเป็นเด็กธรรมดาทันทีที่ผู้กำกับสั่ง "คัต" มันน่าประทับใจมาก ส่วนเมซีย์กับผมก็สนิทกันมากระหว่างถ่ายทำ เราเข้ากันได้ดี จนรู้สึกเหมือนเป็นครอบครัวจริง ๆ ทุกคนรักและเชื่อใจกัน ทำให้การไปกองถ่ายทุกวันเป็นความสุข

พูดถึงสุนัขของครอบครัวอย่างสตาร์บัค…

ฉันคิดว่าหลังจากทุกคนดูหนังจบ จะเข้าใจทันทีว่าสตาร์บัคคือฮีโร่ตัวจริงของเรื่อง บทนี้แสดงโดยสุนัขสองตัว คือ บัซและบริคเก็ต บัซ มีใบหน้าที่ขึ้นกล้องที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น แค่หันกล้องไปหา คุณก็หลงรักเขาทันที ดวงตาของเขาสวยและเต็มไปด้วยอารมณ์ ส่วนบริสเค็ตต์คือสายแอ็กชัน เพราะสตาร์บัคต้องทั้งสร้างความผูกพันกับผู้ชม และทำฉากหนัก ๆ เช่น กระโดดลงสระ ว่ายน้ำ ปีนขึ้นจากสระ แล้ววิ่งเข้าโจมตีไดโนเสาร์ที่สร้างด้วย CGI เราจึงโชคดีมากที่มีทั้งสองตัว

เกี่ยวกับการสร้างตัวละคร เดนิส…

การสร้างตัวละครต้องหาจุดสมดุล ระหว่างสิ่งที่นักแสดงรู้สึกว่าใช่ กับวิสัยทัศน์ของทีมงานฝ่ายศิลป์ เป้าหมายของฉันคือ อยากให้เดนิสดูเหมือน "คนสุดท้ายบนโลกที่ใครจะคิดว่าสามารถเอาชนะงูยักษ์ Titanoboa ได้" ฉันคิดถึงยุคสมัยที่เธอแต่งงาน ชีวิตของเธอ และอยากให้เธอดูเหมือนตุ๊กตา เหมือนเด็กผู้หญิงที่ยังโตไม่เต็มที่ ยิ่งอ่านบท ผมยิ่งนึกถึง โดโรธี จาก The Wizard of Oz ผมจึงขอให้เอริน บีแนช ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกาย ให้เดนิสใส่เสื้อผ้าสีฟ้าเยอะ ๆ ก่อนที่ไดโนเสาร์จะปรากฏ เพราะมันทำให้ผมนึกถึงชุดลายสก็อตของโดโรธี ผมอยากให้ทุกอย่างดูบอบบางที่สุด เสื้อคลุมของเธอมีซับในสีชมพู มีกระเป๋าสีชมพู เพื่อให้เธอดูเหมือนคนที่ไม่มีทางกลายเป็นนักสู้ได้ ดังนั้น เมื่อถึงฉากที่เธอเปื้อนเลือด กรีดร้อง และปกป้องลูกจากงูยักษ์มหึมา ผู้ชมก็จะรู้สึกว่า "ฉันมองเดนิสผิดไปจริง ๆ"

เกี่ยวกับความน่ากลัวของไดโนเสาร์…

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ไม่มีปุ่ม "ปิด" คุณกำลังเผชิญหน้ากับเครื่องจักรสังหารที่วิวัฒนาการมาอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อทำในสิ่งที่มันเกิดมาเพื่อทำ ฉันคิดว่าทีมผู้สร้างทำได้ยอดเยี่ยมมากในการเปิดตัวไดโนเสาร์แต่ละตัว ทุกครั้งที่คุณคิดว่าคงไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี้แล้ว ก็จะมีตัวที่ใหญ่กว่าโผล่ออกมาอีก และคุณก็จะเข้าใจทันทีว่าทำไมครอบครัวนั้นถึงต้องรีบหนีเอาชีวิตรอดอย่างสุดกำลัง.

ยวน แม็คเกรเกอร์

“เกร็ก แพลตต์”

สิ่งที่ดึงดูดให้คุณเข้าร่วมโปรเจกต์นี้…

สิ่งที่ดึงดูดผมให้มาร่วมแสดงในหนังเรื่องนี้ คือมันเป็นบทที่เหนือความคาดหมายมาก อ่านแล้วรู้สึกว่า "เพี้ยน" ในทางที่ดีที่สุด ตอนเริ่มอ่าน มันให้ความรู้สึกเหมือนหนังครอบครัวของสตีเวน สปีลเบิร์กในยุค 80 และผมก็ไม่รู้เลยว่าเรื่องราวจะพาไปทางไหน สิ่งที่ผมชอบคือ แม้ชีวิตของครอบครัวนี้จะดูสมบูรณ์แบบในบรรยากาศแบบอเมริกันยุค 80 แต่กลับมีบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง ความสัมพันธ์ของสามีภรรยาดูมีปัญหา มีความไม่มีความสุขซ่อนอยู่ แม้เราจะยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร นั่นทำให้ผมสนใจมาก แล้วจู่ ๆ ไดโนเสาร์ก็โผล่มา ผมแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่กำลังอ่านอยู่ แน่นอนว่ามันสนุกสุด ๆ การต้องวิ่งหนีเอาชีวิตรอดจากไดโนเสาร์ยักษ์ที่ไล่ล่าอย่างไม่ลดละ เป็นอะไรที่ทั้งดูสนุกและเล่นสนุก ทุกครั้งที่ตัวละครออกจากบ้าน พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด แต่หนังก็ยังมีอารมณ์ขัน มีหลายฉากที่ตลกมากด้วย

ตัวละครของคุณ เกร็ก แพลตต์…

ผมรับบทเป็น เกร็ก คุณพ่อของครอบครัว และเขาคือ "คุณพ่อยุค 80" ตัวผมเองก็เป็นพ่อมาหลายปีแล้ว แต่ผมพยายามจินตนาการถึงพ่อชาวอเมริกันชนชั้นแรงงานในยุคนั้น เขามีลูกชาย ลูกสาว ภรรยา และอาศัยอยู่ในละแวกบ้านที่อยู่กันมานานจนรู้จักเพื่อนบ้านทุกคน ผมพยายามเล่นให้สอดคล้องกับยุคสมัย เพราะคุณพ่อในยุคนั้นอาจไม่ได้มีส่วนร่วมกับชีวิตครอบครัวมากเท่าพ่อในปัจจุบัน

เกร็กตกงาน แต่ปิดบังเรื่องนี้ไว้เพราะอับอาย เขาจึงหารายได้ด้วยการรับจ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น ส่งพิซซ่าตอนกลางคืน เพื่อพยายามดูแลครอบครัวต่อไป เดนิส ภรรยาของเขา ซึ่งรับบทโดยแอนน์ เริ่มรู้สึกหงุดหงิด เพราะเขาเอาแต่ออกไปส่งพิซซ่าอยู่ตลอด ความสัมพันธ์ของครอบครัวนี้จึงสมจริงมาก มีทั้งช่วงเวลาที่ดี ช่วงที่แย่ และความอึดอัดที่เกิดขึ้นในชีวิตคู่

การร่วมงานกับนักแสดงวัยเยาว์…

ผมต้องบอกเลยว่าการได้ทำงานกับครอบครัวนี้ ทั้งแอนน์ คริสเตียน และเมซีย์ เป็นความสุขมาก ผมรักทั้งสามคนจริง ๆ ต่อให้ฉากไดโนเสาร์จะยิ่งใหญ่และบ้าระห่ำแค่ไหน แต่ถ้าหนังไม่มีครอบครัวที่น่าเชื่อถือและทำให้ผู้ชมรู้สึกผูกพัน ทุกอย่างก็คงไม่มีความหมายเท่าเดิม ผมรู้สึกโชคดีที่ได้ร่วมงานกับพวกเขา กับเด็กทั้งสองคน ผมรู้สึกเหมือนเป็นพ่อของพวกเขาจริง ๆ ทั้งในฐานะคุณพ่อในชีวิตจริง และในฐานะนักแสดงรุ่นพี่ที่ทำงานร่วมกับนักแสดงรุ่นใหม่ เมซีย์เป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก ทุกสิ่งที่เธอพูดหรือทำในแต่ละฉากเต็มไปด้วยความจริงใจ และคุณสัมผัสได้เลยว่านั่นสำคัญกับเธอ

ส่วนคริสเตียนอายุน้อยกว่า ตอนถ่ายทำเขาอายุเพียง 13 ปี และแน่นอนว่าเขาเป็นเด็กผู้ชาย ผมมีลูกสาวสี่คน ดังนั้นกับเมซีย์ผมจึงคุ้นเคยมาก เพราะผมเข้าใจเด็กผู้หญิงดี ตอนนั้นผมมีลูกชายอายุเพียงสี่ขวบ ส่วนคริสเตียนเป็นวัยรุ่นอายุ 13 ปี ผมเลยสนุกกับการได้ใช้เวลาอยู่กับเขา เพราะเขามีพลังงานและความสนใจในหลายเรื่องที่ผมไม่คุ้นเคย มันทั้งตลกและน่าสนใจ เขาเป็นเด็กที่ฉลาดมาก และเป็นนักแสดงที่เก่งมากด้วย

เกี่ยวกับการร่วมงานกับ แอนน์ แฮทธาเวย์ เพื่อสร้างความสัมพันธ์ของครอบครัวแพลตต์…

ผมอยากร่วมงานกับแอนนี่มานานแล้ว ผมชื่นชมผลงานของเธอมาตลอด และทันทีที่รู้ว่าเธอร่วมแสดงเรื่องนี้ นั่นก็เป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่ทำให้ผมอยากอ่านบท การทำงานร่วมกันสนุกมาก แอนนี่เป็นคนจริงใจ ซื่อตรง และกล้าที่จะถ่ายทอดรอยร้าวในชีวิตคู่ของเกร็กกับเดนิส คุณจะเห็นว่าทั้งสองรักกันจริง และหลายช่วงของการเอาชีวิตรอดก็ขับเคลื่อนด้วยความรักที่ยังมีต่อกัน เพียงแต่ระหว่างทาง พวกเขาหลงลืมมันไป เกร็กไม่เปิดใจและไม่ใส่ใจครอบครัวมากพอ ขณะที่เดนิสรู้สึกผิดหวังกับเรื่องนั้น เดนิสเป็นนักเขียน เป็นคนช่างฝัน และต้องการบางสิ่งมากกว่าชีวิตที่เป็นอยู่ ส่วนเกร็กกลับหยุดนิ่ง ไม่ก้าวไปข้างหน้า แถมเรายังรู้ว่าเขาตกงาน จึงเหมือนกำลังถอยหลังเสียมากกว่า ความซับซ้อนของความสัมพันธ์นี้เป็นสิ่งที่สนุกมากในการแสดง

ผู้เขียนบทและผู้กำกับ เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์…

ผมชอบเดวิดมาก ผมชอบงานเขียนของเขา ชอบวิธีการกำกับ เขาเป็นคนใจกว้างและใส่ใจนักแสดงมาก แต่ในขณะเดียวกันก็รู้ชัดว่าตัวเองต้องการอะไร และแม้ว่าหนังเรื่องนี้จะเต็มไปด้วยงานเทคนิคมหาศาลในการสร้างไดโนเสาร์ไล่ล่ามนุษย์ เขาก็ไม่เคยปล่อยให้เรื่องเทคนิคมาบดบังการแสดงของตัวละครเลย

ฉากสตันต์จำนวนมากในภาพยนตร์…

ผมกับแอนนี่ต้องวิ่งกันยาวมาก ทั้งข้ามสวน วิ่งไปตามถนน กระโดดข้ามรั้ว วิ่งผ่านสนามหน้าบ้านของผู้คน

พื้นที่เหล่านั้นไม่ได้เรียบเสมอไป เราต้องระวังไม่ให้ข้อเท้าพลิกจากหลุมต่าง ๆ แต่ก็สนุกมาก และการต่อสู้กับไดโนเสาร์ก็เป็นอะไรที่สนุกเสมอ เรามีผู้ประสานงานสตันต์ที่ยอดเยี่ยม ทีมสตันต์ทำงานร่วมกับเราได้ดีมาก ทุกอย่างสมจริงพอให้เรารู้สึกถึงอันตราย แต่ไม่เคยทำให้เราเสี่ยงจริง นอกจากนี้ เรายังมีฉากละแวกบ้านทั้งย่านให้ถ่ายทำ ซึ่งเป็นเซ็ตที่ยอดเยี่ยมมาก ผู้คนในเมืองแอตแลนตาให้การต้อนรับเราอย่างอบอุ่น และผมก็ชอบการทำงานที่นั่นมาก

ฉากและสถานที่ถ่ายทำที่สมจริง…

หนึ่งในช่วงเวลาที่ผมชอบที่สุด คือวันแรกที่เข้าไปในสตูดิโอ เราถ่ายทำที่ Electric Owl Studios ในแอตแลนตา ผมชอบการถ่ายทำบนเซ็ตในสตูดิโอ เพราะมันเหมือนความฝันวัยเด็กของการเป็นนักแสดง พอเดินเข้าไปในบ้านที่สร้างขึ้น ผมรู้สึกเหมือนเดินเข้าไปในบ้านจริง ๆ ของยุค 80 ทุกรายละเอียดสมบูรณ์แบบ ตั้งแต่พร็อพ ของในตู้เย็น ของบนชั้น ทุกอย่างดูเหมือนมีคนใช้ชีวิตอยู่จริง แม้แต่บันไดปูพรมที่ขึ้นไปห้องนอนเด็ก ๆ ก็ทำได้ยอดเยี่ยม การได้อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้น ท่ามกลางทีมงานที่มีฝีมือ ทำให้รู้สึกพิเศษมาก ส่วนฉากภายนอก ทั้งละแวกบ้านที่สร้างขึ้น ถนนยาวทั้งสายที่เราใช้ถ่ายทำ มันกลายเป็นเหมือนตัวละครอีกตัวหนึ่งของหนัง ราวกับละแวกบ้านทั้งแห่งถูกพาย้อนเวลากลับไปในอดีต

ผู้ชมจะได้สัมผัสอะไรจาก The End of Oak Street…

ผมคิดว่ามันจะเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมมาก เรื่องราวของครอบครัวที่ถูกนำมาวางคู่กับเหตุการณ์สุดบ้าคลั่งที่ต้องวิ่งหนีไดโนเสาร์ จะทำให้ผู้ชมอึ้งอย่างแน่นอน และเพราะไดโนเสาร์ในเรื่องสมจริงอย่างเหลือเชื่อ ผมคิดว่าน่าจะมีป๊อปคอร์นหกกันไม่น้อยเลยทีเดียว (หัวเราะ)

เมซี่ สเตลล่า

“ออเดรย์ แพลตต์”

             สิ่งที่ดึงดูดให้คุณเข้าร่วมโปรเจกต์นี้…

ฉันเป็นแฟนตัวยงของเดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์มาตั้งแต่ It Follows ดังนั้นสิ่งแรกที่ฉันเห็นเมื่อได้รับบทก็คือชื่อของเขา และนั่นก็ทำให้ฉันสนใจทันที จากนั้นพอได้อ่านบท ฉันก็รู้สึกตกใจมาก เพราะมันแตกต่างจากผลงานที่ฉันเคยรู้จักของเขาอย่างสิ้นเชิง และนั่นยิ่งทำให้ฉันรักมันมากขึ้นไปอีก ความรู้สึกแรกของฉันคือความประหลาดใจ ทุกอย่างในบทเหนือความคาดหมาย และฉันชอบมันมากจริง ๆ ฉันไม่คิดเลยว่าจะต้องทั้งวิ่ง ทั้งกรีดร้อง ทั้งร้องไห้เยอะขนาดนี้ ตอนแรกที่อ่านก็คิดเลยว่า "งานนี้ได้วิ่งเก็บระยะทางเต็มที่แน่!" (หัวเราะ) อีกสิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจคือความสัมพันธ์ของครอบครัวในเรื่อง ซึ่งเขียนออกมาได้ดีมาก ฉันรู้สึกผูกพันกับตัวละครเหล่านี้ตั้งแต่ตอนอ่านบท และคิดว่าความลึกของตัวละคร รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา เป็นสิ่งที่งดงามมาก

                 เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของครอบครัวแพลตต์…

ฉันคิดว่าผู้ชมจะได้เห็นครอบครัวในยุค 80 ที่สมจริงมาก ในสมัยนั้น คนในครอบครัวอาจไม่ได้พูดคุยกันอย่างเปิดเผยหรือเจาะลึกเรื่องความรู้สึกเหมือนในปัจจุบัน ทุกอย่างแตกต่างออกไป ครอบครัวแพลตต์ประกอบด้วย เดนิส แพลตต์ (รับบทโดย แอนน์ แฮทธาเวย์), เกร็ก แพลตต์ (รับบทโดย ยวน แม็คเกรเกอร์), ไบรอัน แพลตต์ (รับบทโดย คริสเตียน คอนเวอรี) และฉันรับบทเป็น ออเดรย์ แพลตต์ ความสัมพันธ์ของพวกเขาซับซ้อนและไม่ได้สมบูรณ์แบบเลย

แต่เมื่อเหตุการณ์เลวร้ายเกิดขึ้น และทุกคนต้องเผชิญหน้ากับความตาย ลูก ๆ ก็ทำได้เพียงมองพ่อกับแม่ และหวังว่าพวกเขาจะปลอดภัย พร้อมทั้งทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

             เกี่ยวกับตัวละครของคุณ ออเดรย์ แพลตต์…

ฉันรับบทเป็น ออเดรย์ แพลตต์ ลูกสาวของเกร็กและเดนิส และเป็นพี่สาวของไบรอัน ฉันคิดว่าออเดรย์มีบทบาทในครอบครัวที่น่าสนใจมาก สิ่งแรกที่ฉันสังเกตเกี่ยวกับเธอคือ เธอเป็นเด็กที่ฉลาดมาก เธอชอบอ่านหนังสือ สนใจดาราศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ซึ่งฉันชอบรายละเอียดตรงนี้มาก เพราะเมื่อเธอต้องเผชิญกับการบุกของไดโนเสาร์และถูกพาไปสู่โลกยุคก่อนประวัติศาสตร์ ความรู้เหล่านั้นกลับไม่สามารถอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นได้ เธอจึงเป็นทั้งลูกสาว เป็นพี่สาว และเป็นวัยรุ่นที่กำลังพยายามค้นหาตัวตนของตัวเองไปพร้อมกัน

           การร่วมงานกับ แอนน์ แฮทธาเวย์…

              เดนิส แม่ของออเดรย์ รับบทโดยแอนน์ แฮทธาเวย์ ฉันรักเธอมาก เธอเป็นคนฉลาด ละเอียดรอบคอบ และใส่ใจทุกช่วงเวลา ทุกบทพูด และทุกจังหวะของการแสดง ทุกอย่างที่เธอสัมผัสจะดีขึ้นเสมอ เธอมีความสามารถพิเศษในการสร้างความตึงเครียดในแต่ละฉาก ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับหนังเรื่องนี้ สัญชาตญาณในการแสดงของเธอแทบจะสมบูรณ์แบบ การได้เห็นเธอสร้างตัวละครตั้งแต่วันแรก จนคิดและใช้ชีวิตเหมือนเป็นตัวละครนั้นจริง ๆ เป็นเหมือนการเรียนการแสดงระดับมาสเตอร์คลาส มันน่าทึ่งมากที่ได้เฝ้ามองเธอทำงาน

             เกี่ยวกับการร่วมงานกับ ยวน แม็คเกรเกอร์…

เกร็ก พ่อของออเดรย์ รับบทโดยยวน แม็คเกรเกอร์ ฉันคิดว่าไม่มีใครจะถ่ายทอดความอบอุ่นของเกร็กได้ดีกว่าเขาอีกแล้ว ก่อนถ่ายทำ ฉันไม่ได้มีภาพในหัวเลยว่าเขากับแอนน์จะสร้างตัวละครออกมาแบบไหน ดังนั้นเมื่อได้เห็นผลลัพธ์จริง ฉันจึงรู้สึกประทับใจมาก เกร็กเป็นเหมือนกาวที่ยึดครอบครัวเอาไว้ เวลาถ่ายทำฉากที่ยวนไม่ได้อยู่ด้วย บรรยากาศของครอบครัวจะรู้สึกแปลกไปทันที เพราะเขาคือคนที่ทำให้ครอบครัวนี้มั่นคง เขาเติมหัวใจให้กับตัวละครเกร็กอย่างแท้จริง เขามีบางอย่างที่ทำให้คุณอดรู้สึกเห็นใจตัวละครนี้ไม่ได้ แค่ฉันมองเขา ฉันก็รู้สึกเจ็บปวดแทนเกร็ก เพราะยวนมอบมนตร์เสน่ห์บางอย่างให้ตัวละครนี้

             เกี่ยวกับ คริสเตียน คอนเวอรี…

ไบรอัน น้องชายของออเดรย์ รับบทโดยคริสเตียน คอนเวอรี เขานำความไร้เดียงสาที่พอดีมากมาสู่ตัวละครไบรอัน ฉันคิดว่าสิ่งนี้สำคัญมาก เพราะเรื่องราวเกิดขึ้นในยุค 80 เด็กในยุคนั้นมีความไร้เดียงสาในแบบที่ต่างจากเด็กสมัยนี้ การเติบโตไม่เหมือนกัน การจะหานักแสดงเด็กที่สามารถละทิ้งความเป็นเด็กยุคปัจจุบัน แล้วถ่ายทอดพลังของเด็กยุค 80 ได้ จึงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่คริสเตียนทำได้อย่างเป็นธรรมชาติ เขาเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยม มีวุฒิภาวะทางอารมณ์สูง และรู้ว่าต้องทำอะไรในทุกฉาก เขาสามารถถ่ายทอดทั้งความไร้เดียงสาของเด็ก และความเจ็บปวดที่ไบรอันต้องเผชิญได้อย่างสมบูรณ์แบบ

          เกี่ยวกับการทำงานร่วมกับผู้กำกับ เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์…

ความคิดของเดวิดน่าสนใจมาก วิธีที่เขามองโลกและมองภาพยนตร์แตกต่างจากคนทั่วไป เขาฉลาดมาก และการได้ใช้ชีวิตอยู่ในโลกภาพยนตร์ที่เขาสร้างขึ้น เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ

             เกี่ยวกับฉากแอ็กชันและสตันต์ขนาดใหญ่…

หนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยฉากใหญ่ ทั้งแอ็กชัน งานสตันต์ และขนาดของโปรดักชัน ล้วนทำให้รู้สึกตื่นเต้นมาก

ฉันไม่เคยเล่นสลิงมาก่อน และมันสนุกมากจริง ๆ ทีมสตันต์ดูแลเราอย่างใกล้ชิด ทำให้ไม่มีความรู้สึกหวาดกลัวเลย

ระหว่างถ่ายทำ เรารับรู้ถึงความเข้มข้นของเหตุการณ์ได้เต็มที่ และฉันคิดว่าหนังสามารถสร้างสมดุลระหว่างฉากแอ็กชันกับความรัก ความห่วงใย และสายใยของครอบครัวได้อย่างสวยงาม ซึ่งเป็นสิ่งที่เรื่องนี้จำเป็นต้องมี

เกี่ยวกับงานออกแบบฉาก…

ครั้งแรกที่ฉันเดินเข้ากองถ่าย ฉันแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ฉันชอบหนังย้อนยุคมาตลอด แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้าดูสมจริงมาก มันไม่ได้ดูเหมือนการล้อเลียนยุค 80 หรือจงใจทำให้ดูวินเทจเกินไป แต่มันให้ความรู้สึกคลาสสิกอย่างเป็นธรรมชาติ นักออกแบบยังนำของตกแต่งจากยุค 60 และเสื้อผ้าปลายยุค 70 มาใช้ด้วย เพราะคนในยุค 80 ก็ไม่ได้ซื้อทุกอย่างใหม่ทั้งหมด จึงทำให้บ้านดูเหมือนมีคนอาศัยอยู่จริง เวลาพักระหว่างถ่ายทำ ฉันมักเดินดูรอบ ๆ บ้านในกองถ่ายด้วยความทึ่ง ทีมงานทุกคนพูดถึงเรื่องนี้แทบทุกวัน มีคนพูดเสมอว่า "เชื่อไหมว่าพวกเขาสร้างออกมาได้ขนาดนี้"

พวกเขาทำงานได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ

เกี่ยวกับการแสดงร่วมกับ "ไดโนเสาร์"…

ทุกครั้งที่เราจะถ่ายฉากสำคัญที่มีไดโนเสาร์ ทีมงานจะเปิดภาพตัวอย่างให้เราดูก่อน ว่าฉากสุดท้ายจะออกมาประมาณไหน ทุกครั้งมันทำให้เรารู้สึกตกใจ และช่วยพาเราเข้าสู่อารมณ์หวาดกลัวได้ทันที ฉันหวังว่าผู้ชมจะรู้สึกแบบเดียวกันเมื่อได้ดูหนัง ทั้งสนุก ตื่นเต้น และต้องจับที่นั่งเอาไว้ให้แน่น เพราะมันจะเป็นการผจญภัยที่เร้าใจตั้งแต่ต้นจนจบเลยค่ะ.

คริสเตียน คอนเวรี่

“ไบรอัน แพลตต์”

          เกี่ยวกับสิ่งที่ดึงดูดให้คุณเข้าร่วมโปรเจกต์นี้…

สิ่งที่ดึงดูดผมมากที่สุดคือวิธีที่เดวิดอธิบายภาพยนตร์เรื่องนี้ตอนที่เขาส่งบทมาให้ผมอ่าน ตอนอ่านบท มือผมถึงกับเหงื่อออกเลย ผมชอบมันมาก เพราะผมสามารถจินตนาการเห็นตัวเองเป็น ไบรอัน ได้ทันที ผมจำประโยคหนึ่งในบทได้แม่นมาก เป็นฉากที่เขียนว่า "ไบรอันเดินเข้าใกล้แนวต้นไม้ด้วยความหวาดระแวง" ประโยคนั้นติดอยู่ในหัวผมตลอด และสุดท้ายผมก็ได้ถ่ายฉากนั้นจริง ๆ มันเจ๋งมากที่ได้เห็นการเดินทางตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยินเกี่ยวกับหนังไดโนเสาร์แนวระทึกขวัญเรื่องนี้ จนมาถึงวันที่ได้ยืนอยู่ในกองถ่ายและแสดงมันจริง ๆ หนังเรื่องนี้เป็นทั้งหนังระทึกขวัญ เต็มไปด้วยความลุ้นและฉากแอ็กชันที่จะทำให้ผู้ชมตื่นตัวตลอดเวลา แต่หัวใจสำคัญของเรื่องกลับเป็นดราม่าครอบครัวที่เล่าออกมาในแบบที่ดึงดูดผู้ชมอยู่เสมอ ผู้ชมจะรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่กับตัวละครเหล่านี้ เพราะเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในละแวกบ้านแห่งเดียว บนถนนสายเดียว ไม่มีทางหนีออกไปไหนได้ คุณต้องติดตามพวกเขาไป พร้อมกับรู้ว่าหลังทุกหัวมุมอาจมีไดโนเสาร์ซ่อนอยู่ นั่นคือสิ่งที่ทำให้หนังยังคงจับต้องได้ เพราะแม้มันจะเต็มไปด้วยไดโนเสาร์และการระเบิด สิ่งที่ผู้ชมเชื่อมโยงได้จริง ๆ คือครอบครัวนี้และประเด็นหลักของเรื่อง ซึ่งผมคิดว่าเป็นสิ่งที่พิเศษมาก

            เกี่ยวกับตัวละครของคุณ ไบรอัน แพลตต์…

ผมรับบทเป็น ไบรอัน แพลตต์ เขาเป็นลูกชายวัยรุ่นของครอบครัวแพลตต์ กำลังเติบโตเป็นผู้ใหญ่ และเริ่มมีความคิดอยากต่อต้านผู้ใหญ่บ้างตามวัย แต่ลึก ๆ แล้ว เขาเป็นเด็กดี ผมคิดว่าน่าสนใจมากที่ได้เห็นว่าไบรอันปรับตัวอย่างไร เมื่อโลกทั้งใบของเขาพังทลายลง เหลือเพียงครอบครัวเท่านั้นที่ยังอยู่เคียงข้าง

          เกี่ยวกับครอบครัวของไบรอัน…

ครอบครัวแพลตต์ประกอบด้วย เดนิส แพลตต์ ผู้เป็นแม่, เกร็ก แพลตต์ ผู้เป็นพ่อ และ ออเดรย์ แพลตต์ พี่สาวของเขา ภายนอก พวกเขาดูเป็นครอบครัวที่อบอุ่นและรักกัน แต่เพียงแค่ลึกลงไปอีกชั้นหนึ่ง ปัญหาในครอบครัว โดยเฉพาะระหว่างเดนิสกับเกร็ก ก็เริ่มปรากฏให้เห็น จึงน่าสนใจมากที่ได้เห็นว่าพวกเขาจะรับมือกับปัญหาครอบครัวไปพร้อม ๆ กับการต้องเอาชีวิตรอดจากไดโนเสาร์ดุร้ายได้อย่างไร

          เกี่ยวกับการร่วมงานกับ แอนน์ แฮทธาเวย์…

แอนน์ แฮทธาเวย์ รับบทเป็นเดนิส เธอเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมและมีพรสวรรค์มาก เวลาที่แสดงร่วมกับเธอ คุณจะเห็นความหวาดกลัวผ่านสายตาของเธออย่างชัดเจน การได้เล่นฉากแบบเผชิญหน้ากับเธอ ทำให้ผมรู้สึกถึงความกลัวนั้นจริง ๆ มันทำให้ผมขนลุก ผมคิดว่าแอนน์มอบการแสดงที่ทั้งน่าขนลุกและยอดเยี่ยมมาก

          เกี่ยวกับการร่วมงานกับ ยวน แม็คเกรเกอร์…

ยวน แม็คเกรเกอร์ รับบทเป็น เกร็ก แพลตต์ พ่อของครอบครัว ภายนอก เกร็กดูเป็นผู้นำ เป็นคนเข้มแข็ง

แต่เมื่อเรื่องดำเนินไป เราจะเริ่มเห็นความเปราะบางของเขา เมื่อความขัดแย้งภายในครอบครัวเพิ่มขึ้น คุณจะเห็นฝีมือการแสดงของยวนอย่างชัดเจน เพราะเขาสามารถถ่ายทอดทั้งความอ่อนแอภายใน และสัญชาตญาณของพ่อที่พร้อมปกป้องครอบครัวในยามคับขันได้พร้อมกัน ผมคิดว่ายวนเป็นนักแสดงที่มีพรสวรรค์และทุ่มเทมาก และเขาทำสิ่งนั้นได้อย่างยอดเยี่ยม

           เกี่ยวกับการร่วมงานกับ เมซีย์ สเตลลา ผู้รับบทพี่สาว…

เมซีย์ สเตลลา รับบทเป็น ออเดรย์ แพลตต์ วัยรุ่นที่ฉลาดและมีวุฒิภาวะ ผมคิดว่าเมซีย์ถ่ายทอดบทนี้ได้อย่างยอดเยี่ยม เพราะเธอไม่เล่นตัวละครแบบภาพจำของ "เด็กเนิร์ด" เธอทำให้ออเดรย์ดูเป็นมนุษย์จริง ๆ ผู้ชมจะสัมผัสได้ถึงอารมณ์ ความเปราะบาง และความหวาดกลัวของเธอ เพราะท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นเพียงวัยรุ่นคนหนึ่งที่กำลังหวาดกลัว มีฉากหนึ่งที่ผมชอบมาก คือฉากพูดคุยกันในห้องนั่งเล่น ฉากนั้นแสดงให้เห็นทั้งความเฉลียวฉลาดของออเดรย์ และด้านอารมณ์ของเธอ เราจะเห็นว่าแม้เธอจะฉลาดเพียงใด แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ท้ายที่สุด มนุษย์ทุกคนก็มีขีดจำกัด และผมชอบมากที่เมซีย์สามารถถ่ายทอดความเปราะบางของตัวละครออกมาได้

          เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของไบรอันกับออเดรย์…

ไบรอันกับออเดรย์มีความสัมพันธ์แบบพี่น้องที่คุ้นเคย ทั้งคู่คอยอยู่เคียงข้างกันเสมอ ตลอดทั้งเรื่อง เราจะเห็นว่าพวกเขาช่วยเหลือและสนับสนุนกันอย่างไร ไบรอันสังเกตเห็นว่าพ่อกับแม่มีความตึงเครียดระหว่างกัน เขาจึงพยายามค้นหาความจริง และพี่สาวก็อยู่เคียงข้างเพื่อช่วยให้เขาผ่านทุกอย่างไปได้

          การร่วมงานกับผู้กำกับ เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์…

การได้ทำงานกับเดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์ เป็นประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืม ผมเคยดูผลงานของเขาอย่าง It Follows มาก่อน ซึ่งเป็นหนังที่ยอดเยี่ยม และทำให้ผมตื่นเต้นมากที่จะได้ร่วมงานกับเขา สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือวิธีที่เขาปฏิบัติกับนักแสดง เขาพยายามทำความรู้จักคุณในฐานะคนคนหนึ่ง เวลาทำงานในกองถ่าย คุณจะรู้สึกว่าที่นั่นปลอดภัยและสบายใจ สามารถถามอะไรก็ได้ เขาจะเรียกคุณไปคุยเป็นการส่วนตัว ให้เวลาคุณในฐานะนักแสดง และพร้อมพูดคุยด้วยเสมอ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนถนนโอ๊กสตรีท…

เหตุการณ์ใหญ่ของเรื่องเกิดขึ้นเมื่อทั้งละแวกบ้านถูกส่งย้อนกลับไปยังโลกยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยไดโนเสาร์นักล่า ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา มีแสงวาบ ความกดอากาศเปลี่ยนไปจนหูอื้อ อุณหภูมิก็เปลี่ยนตาม

ครอบครัวเริ่มพยายามตั้งสมมติฐานว่าอะไรเป็นสาเหตุของเรื่องทั้งหมด แต่ไม่มีใครรู้คำตอบ แล้วจู่ ๆ คุณก็จะได้ยินเสียงกรีดร้อง ได้ยินเสียงการพังทลาย และสุดท้ายก็จะเห็นไดโนเสาร์ขนาดมหึมาไล่ล่าพวกเขา แต่ในเวลานั้น พวกเขาไม่มีเวลาคิดหาคำตอบอีกแล้ว เพราะถ้าไม่รีบวิ่ง พวกเขาก็จะถูกไดโนเสาร์ฆ่าตาย

          บาดแผลของไบรอัน…

ไบรอันได้รับบาดเจ็บหลายแห่งตลอดเรื่อง เบื้องหลัง ผมได้ทำงานร่วมกับทีมแต่งหน้าที่เก่งมาก พวกเขาทดลองหลายแบบว่าจะให้รอยช้ำใหญ่แค่ไหน อยู่ตรงไหน และจะมีเลือดมากเพียงใด สุดท้ายเราตัดสินใจให้ไบรอันมีรอยฟกช้ำรอบดวงตา และเลือดกำเดาไหล ทั้งหมดเป็นการแต่งหน้าจริง ใช้เครื่องสำอางและอุปกรณ์พิเศษในการสร้างบาดแผลทุกครั้ง ก่อนเข้าฉาก พวกเขายังเติมเลือดปลอมสด ๆ ให้ไหลลงมาตามใบหน้าด้วย ดูโหดเอาเรื่องเลย!

          เกี่ยวกับขนาดและความยิ่งใหญ่ของภาพยนตร์…

ฉากแอ็กชันใน Oak Street แตกต่างจากหนังแอ็กชันทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เพราะในเรื่องนี้...มีไดโนเสาร์! ไดโนเสาร์นักล่าผู้หิวโหยและกระหายเลือด คอยไล่ล่าตัวละครหลักตลอดทั้งเรื่อง มีทั้งการกระโดดข้ามรั้ว เสียงกรีดร้อง การปีนขึ้นหลังคา และการกระโดดจากที่สูง เต็มไปด้วยฉากสตันต์มากมาย ส่วนอาวุธประจำตัวของไบรอันคือ ธนูและลูกศร ผมจึงได้ฝึกยิงธนู ซึ่งสนุกมาก แน่นอนว่าในวันถ่ายทำ ไม่มีไดโนเสาร์จริงมายืนอยู่ตรงหน้า แต่นั่นแหละคือเสน่ห์ของการสร้างภาพยนตร์ ด้วยวิชวลเอฟเฟกต์และทีมสตันต์ที่ยอดเยี่ยม ทุกอย่างจึงดูมีชีวิตขึ้นมา และผมเชื่อว่าผู้ชมจะนั่งลุ้นจนแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ ขบเล็บตลอดเวลาที่ตัวละครถูกไดโนเสาร์ไล่ล่า

          เกี่ยวกับการย้อนกลับไปสู่ยุค 80…

ตอนอ่านบทครั้งแรก ผมคิดว่า "อ๋อ คงเป็นหนังยุค 80 ธรรมดา" แต่ผมไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นยุค 80 แบบเต็มรูปแบบขนาดนี้ ตอนลองชุด ผมเห็นเสื้อผ้าวินเทจหลายชุดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทันทีที่สวมมัน ผมรู้สึกเหมือนกลายเป็นคนละคน ผมรู้สึกเหมือนได้เป็นไบรอัน แพลตต์จริง ๆ แม้แต่แผนกทำผมก็ยังเซ็ตทรงผมแบบฟูตามสไตล์ยุคนั้น ซึ่งกลายเป็นทรงผมประจำตัวของไบรอันตลอดทั้งเรื่อง

          เกี่ยวกับบ้านของครอบครัวแพลตต์…

ผมจำได้ว่าครั้งแรกที่เข้าไปในเซ็ตบ้านของครอบครัวแพลตต์ พอเดินเข้าไปในห้องของไบรอัน ผมเห็นวอลเปเปอร์ลายวินเทจเต็มห้อง ตั้งแต่รายละเอียดเล็ก ๆ อย่างข้อความที่สลักบนถ้วยรางวัล ไปจนถึงเตียงนอน ทุกอย่างเป็นของตกแต่งสไตล์ย้อนยุค รายละเอียดเหล่านี้ช่วยสร้างบรรยากาศและอารมณ์ของภาพยนตร์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

          ผู้ชมจะได้สัมผัสอะไรจาก The End of Oak Street…

เมื่อได้ชม The End of Oak Street ผู้ชมจะได้พบกับภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยความระทึก ความตื่นเต้น และฉากแอ็กชัน เต็มไปด้วยไดโนเสาร์ดุร้ายและสิ่งมีชีวิตนักล่าที่ตามล่าครอบครัวแพลตต์และเพื่อนบ้านตลอดทั้งเรื่อง

เมื่อเดินออกจากโรงภาพยนตร์ ผู้ชมน่าจะหัวใจเต้นแรง อะดรีนาลีนสูบฉีด และ...เล็บอาจหายไปหมด เพราะมัวแต่กัดเล็บลุ้นไปกับหนังตั้งแต่ต้นจนจบ!

เกร็ดเบื้องหลังการสร้าง

หลังจากใช้เวลาค้นหาสถานที่ถ่ายทำทั่วเขตมหานครแอตแลนตาอย่างยาวนาน ทีมผู้สร้างได้พบกับ Wisteria Gardens ย่านที่แทบไม่เปลี่ยนแปลงไปจากยุคทศวรรษ 1960 เลย ทั้งต้นไม้ใหญ่ บ้านเรือนดั้งเดิม และถนนที่ยังคงสภาพเดิม ทำให้ที่นี่กลายเป็นตัวแทนของชานเมืองรัฐมิชิแกนได้อย่างสมบูรณ์แบบ และเป็นรากฐานของย่าน Oak Street ในภาพยนตร์

ผู้ออกแบบฉาก มายา ชิโมกูชิ และผู้ตกแต่งฉาก  มิสซี่ ปาร์คเกอร์ ออกแบบบ้านทุกหลังราวกับว่ามีครอบครัวอาศัยอยู่ต่อเนื่องมาหลายชั่วอายุคน ทุกห้องเต็มไปด้วยสิ่งของ ภาพถ่าย หนังสือ และของที่ระลึกซึ่งคัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน เพื่อสะท้อนชีวิตประจำวันตลอดหลายสิบปี ทำให้ย่านนี้ดูเหมือนมีผู้คนอาศัยอยู่จริง มากกว่าจะเป็นฉากที่สร้างขึ้นเพื่อภาพยนตร์

ก่อนที่ ออเดรย์ แพลตต์ จะพูดประโยคแรก ผู้ชมก็สามารถเรียนรู้ตัวตนของเธอได้จากสิ่งของรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นโปสเตอร์วิทยาศาสตร์ โน้ตในห้องเรียนที่เขียนด้วยลายมือ ของสะสมเกี่ยวกับดนตรี ของที่ระลึกในวัยเด็ก และงานศิลปะที่เลือกมาอย่างตั้งใจ สิ่งเหล่านี้สะท้อนภาพเด็กสาวผู้ใฝ่รู้ที่เติบโตขึ้นในปี 1982

ฝ่ายศิลป์รวบรวมของใช้ในบ้านของแท้หลายพันชิ้นจากการขายทรัพย์สินผู้ล่วงลับ, Facebook Marketplace และบ้านในละแวกนั้น เฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า กระดาษห่อของขวัญ ชั้นวางเครื่องเทศ คู่มือรายการโทรทัศน์ และภาพถ่ายครอบครัว ล้วนช่วยเปลี่ยนบ้านแต่ละหลังให้กลายเป็นบ้านแถบมิดเวสต์ที่น่าเชื่อถือ

หนึ่งในฉากที่สร้างขึ้นจริงขนาดใหญ่ที่สุดของภาพยนตร์คือ บ้านทั้งหลังขนาดเท่าของจริง ซึ่งออกแบบขึ้นโดยเฉพาะสำหรับฉากแอ็กชันสำคัญของเรื่อง บ้านหลังนี้สร้างขึ้นกลางย่านเพื่อให้รถสามารถพุ่งชนทะลุบ้านได้อย่างปลอดภัย โดยไม่กระทบต่อสถานที่ถ่ายทำรอบข้าง

แทนที่จะถ่ายทำบนหลังคาบ้านจริง ทีมงานเลือกสร้าง ฉากหลังคาขนาดเท่าของจริง ขึ้นในลานจอดรถร้าง ทำให้ผู้สร้างควบคุมตำแหน่งกล้อง แสง และงานสตันต์ได้อย่างเต็มที่ พร้อมทั้งทำให้หลังคาดูเหมือนบ้านของครอบครัวแพลตต์ทุกประการ แทนที่จะเน้นทรงผมฟู สีสันนีออน และแฟชั่นที่เว่อร์เกินจริง ฝ่ายเครื่องแต่งกาย ทำผม และแต่งหน้า มองปี 1982 ว่าเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านของยุคสมัย ทีมงานจึงมุ่งสร้างชุมชนแถบมิดเวสต์ที่สมจริง ซึ่งแฟชั่นค่อย ๆ พัฒนาต่อเนื่องมาจากทศวรรษก่อน ทำให้ผู้ชมรู้สึกว่านี่คือครอบครัวจริง ไม่ใช่ตัวละครที่แต่งตัวเลียนแบบยุคสมัย

เนื่องจากเรื่องราวดำเนินขึ้นภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน และเครื่องแต่งกายต้องผ่านฉากแอ็กชัน โคลน เลือด และต้องรักษาความต่อเนื่องของแต่ละฉาก เสื้อผ้าหลักของตัวละครส่วนใหญ่จึงถูกตัดเย็บขึ้นใหม่ทั้งหมด เพราะไม่สามารถหาของวินเทจแท้ในจำนวนที่เพียงพอได้

ฝ่ายทำผม แต่งหน้า และเครื่องแต่งกายติดตามรายละเอียดของรอยฟกช้ำ แผลถลอก คราบสกปรก และรอยยับของเสื้อผ้าอย่างละเอียด เมื่อการเดินทางของครอบครัวแพลตต์เข้มข้นขึ้น ทีมงานใช้ภาพถ่ายอ้างอิงจำนวนมากเพื่อให้รอยต่าง ๆ ปรากฏอยู่ในตำแหน่งเดิม แม้ว่าจะถ่ายทำไม่เรียงลำดับเหตุการณ์ก็ตาม

ฝ่ายออกแบบฉาก เครื่องแต่งกาย ทำผม และแต่งหน้าทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด เปรียบเทียบเนื้อผ้า ลายวอลล์เปเปอร์ เฟอร์นิเจอร์ และแสง เพื่อให้ตัวละครทุกคนดูกลมกลืนกับโลกของ Oak Street อย่างเป็นธรรมชาติ

หัวหน้าฝ่ายทำผม จอห์น ทาร์โร ใช้ทรงผมของแฮร์ริสัน ฟอร์ด ในช่วงปลายยุค 1970 เป็นต้นแบบสำหรับทรงผมของเกร็ก แพล็ตต์  และเมื่อยวน แม็คเกรเกอร์มาร่วมเตรียมงาน เขาก็นำภาพอ้างอิงใบเดียวกันมาพอดี

เสื้อโปโลลายทางอันเป็นเอกลักษณ์ของไบรอันมีของวินเทจเหลืออยู่เพียงตัวเดียว ฝ่ายเครื่องแต่งกายจึงสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด แม้แต่ปกเสื้อถักก็ต้องหาวัสดุและย้อมสีให้ตรงกับต้นฉบับ

ผู้กำกับฯ เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์ และทีม ILM ตั้งใจสร้างไดโนเสาร์ให้รู้สึกเหมือนสัตว์ที่มีชีวิตจริง มากกว่าจะเป็นสัตว์ประหลาดในภาพยนตร์ ทุกดีไซน์เริ่มต้นจากงานวิจัยด้านบรรพชีวินวิทยา ก่อนจะใช้จินตนาการเติมเต็มส่วนที่วิทยาศาสตร์ยังไม่ทราบ

ต่างจากภาพยนตร์ไดโนเสาร์หลายเรื่อง The End of Oak Street ตั้งใจนำเสนอไดโนเสาร์จากหลายยุคสมัยมารวมกัน แทนที่จะยึดความถูกต้องตามลำดับเวลา ผู้กำกับเลือกใช้การผสมผสานสายพันธุ์เพื่อเพิ่มความลึกลับของประตูมิติเหนือธรรมชาติในเรื่อง และตอกย้ำแนวคิดว่าสิ่งมีชีวิตจากหลายล้านปีของประวัติศาสตร์โลกถูกดึงมารวมอยู่ในย่านเดียวกัน

รอยแผล ฟันบิ่น เกล็ดที่สึกหรอ และร่องรอยการต่อสู้ของไดโนเสาร์แต่ละตัว สื่อว่าพวกมันผ่านการเอาชีวิตรอดมานานก่อนเข้าสู่เรื่องราว ทำให้โลกยุคดึกดำบรรพ์ดูมีชีวิตจริง

นกยุคปัจจุบัน เช่น อีมู นกกระจอกเทศ และลูกไก่ ถูกนำมาเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบลวดลายขน การเคลื่อนไหว และสีสัน เพื่อให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้สอดคล้องกับองค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน

ไดโนเสาร์ทุกตัวถูกสร้างขึ้นแบบดิจิทัล โดยเริ่มจากโครงกระดูก ตามด้วยกล้ามเนื้อ ชั้นไขมัน ผิวหนัง เกล็ด และขน ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวส่งแรงกระเพื่อมผ่านทั้งร่างกายอย่างเป็นธรรมชาติ

เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริมช่วยให้นักแสดงและทีมงานเห็นตำแหน่งและขนาดของไดโนเสาร์ในกองถ่าย ก่อนจะเพิ่มสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ด้วยเทคนิคพิเศษในขั้นตอนหลังการถ่ายทำ

เพื่อหลีกเลี่ยงภาพลักษณ์ไซไฟแบบคุ้นเคย ทีมวิชวลเอฟเฟกต์ศึกษาการทดลองเกี่ยวกับหยดน้ำในสภาวะไร้น้ำหนักบนสถานีอวกาศนานาชาติ เพื่อนำมาใช้เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบรูปลักษณ์ของประตูมิติ

สำหรับฉาก Titanoboa ทีมงานสร้างแบบจำลองงูยักษ์ขนาดเท่าของจริง เพื่อให้นักแสดงสามารถโต้ตอบกับวัตถุจริง ก่อนที่ ILM จะเติมเอฟเฟกต์ขั้นสุดท้าย

ผู้กำกับฯ เดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์ ต้องการให้ผู้ชมเห็นนักแสดงหลักวิ่ง ปีน และตะเกียกตะกายด้วยตัวเองให้มากที่สุด แม้นักแสดงสตันต์จะเป็นผู้ซ้อมฉากก่อน แต่ภาพแอ็กชันจำนวนมากที่ปรากฏบนจอเป็นฝีมือของนักแสดงเอง

รั้วต่าง ๆ ในย่าน Oak Street ถูกดัดแปลงอย่างแนบเนียน ด้วยการซ่อนจุดวางเท้า คานที่ลดระดับ และอุปกรณ์นิรภัย เพื่อให้นักแสดงสามารถวิ่งไล่ล่าได้อย่างปลอดภัย โดยยังคงรูปลักษณ์เดิมของรั้วไว้

นักแสดงสวมชุดสีเทา หัวไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ และอุปกรณ์อ้างอิงที่ใช้งานจริง ถูกใช้เพื่อช่วยให้นักแสดงมองตำแหน่งและจังหวะการเคลื่อนไหวของไดโนเสาร์ได้สมจริง พร้อมเป็นข้อมูลอ้างอิงให้ ILM

หลังจากชมภาพยนตร์ It Follows ของเดวิด โรเบิร์ต มิตเชลล์แล้ว แอนน์ แฮทธะเวย์เป็นฝ่ายขอนัดพบผู้กำกับเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน ระหว่างการพูดคุย Mitchell บอกว่าเขามีโปรเจกต์หนึ่งในใจ แต่ต้องใช้เวลาเกือบ 8 ปี กว่าบทของ The End of Oak Street จะเสร็จสมบูรณ์ เมื่อแฮทธะเวย์ได้อ่านบท เธอก็รู้สึกเชื่อมโยงกับเรื่องราวทันที จุดเริ่มต้นของความร่วมมือที่รอคอยมาหลายปีจึงเกิดขึ้น

ก่อนเริ่มถ่ายทำฉากแอ็กชันใหญ่ ๆ  แอน แฮทธะเวย์, ยวน แม็คเกรเกอร์, เมซี่ สเตลลา และ คริสเตียน คอนเวรี่ได้สร้างความสนิทสนมกันตามที่ผู้สร้างหวังไว้ ช่วงพักกอง พวกเขามักใช้เวลาพูดคุยและหัวเราะร่วมกัน จนเกิดความอบอุ่นที่ปรากฏชัดบนจอในฐานะครอบครัวแพลตต์

เมซี่ สเตลล่าเคยกล่าวว่าการได้ดูแอน แฮทธะเวย์แสดงคือ "บทเรียนการแสดงระดับมาสเตอร์คลาส" การเฝ้าสังเกตวิธีทำงานของแฮทธะเวย์ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้าย ทำให้เธอได้เรียนรู้โดยตรงว่านักแสดงมากประสบการณ์สร้างตัวละครขึ้นมาอย่างไร พร้อมทั้งยังเปิดรับการทำงานร่วมกับผู้อื่นอยู่เสมอ

ทั้งในและนอกจอยวน แม็คเกรเกอร์กลายเป็นศูนย์กลางทางอารมณ์ของทีมนักแสดง แอน แฮทธะเวย์ชื่นชมที่เขาสามารถเปลี่ยนผ่านเข้าสู่งานสตันต์อันหนักหน่วงได้อย่างเป็นธรรมชาติ ขณะที่เมซี่ สเตลล่ายกย่องความอบอุ่นและอารมณ์ขันของเขา ซึ่งช่วยให้ทุกคนรู้สึกเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันอย่างรวดเร็ว

หลายฉากถ่ายทำร่วมกับนักแสดงในชุดสีเทาที่ถือหัวไดโนเสาร์จำลองและอุปกรณ์อ้างอิงแฮทธะเวย์ เล่าว่า บ่อยครั้งที่การเห็น "ไดโนเสาร์เดินย่ำเท้า" ระหว่างพักกอง ทำให้ทุกคนต้องพยายามกลั้นหัวเราะก่อนเริ่มถ่ายจริง

เมื่อคริสเตียน คอนเวรี่ได้พบกับแบบจำลอง Titanoboa ขนาดเท่าของจริงเป็นครั้งแรก สีหน้าตกใจของเขาแทบไม่ต้องอาศัยการแสดงเลย งูยักษ์จำลองนี้ทำให้เขามีสิ่งที่จับต้องและตอบสนองได้จริง ก่อนที่ ILM จะสร้างตัวสิ่งมีชีวิตเวอร์ชันสมบูรณ์

สตาร์บัค สุนัขประจำครอบครัวในเรื่อง รับบทโดยสุนัขพันธุ์ Australian Cattle Dog สองตัว ได้แก่ บัซ ซึ่งถนัดฉากอารมณ์สงบ และบริสเค็ต ผู้รับหน้าที่ในฉากแอ็กชันที่ใช้แรงมาก ทั้งคู่ร่วมกันสร้างหนึ่งในสุนัขคู่หูที่น่าจดจำที่สุดของภาพยนตร์

ก่อนเปิดตัวบนจอภาพยนตร์ บริสเค็ตเคยเข้าประกวดงาน Westminster Dog Show หลายครั้ง คว้ารางวัลมากมาย และยังได้รับตำแหน่ง Best of Breed ในงาน National Dog Show ประสบการณ์เหล่านี้ทำให้มันคุ้นเคยกับกองถ่ายที่วุ่นวายเป็นอย่างดี

ผู้ฝึกสุนัข เคนต์ วีนเฮเมอร์ สอนพฤติกรรมใหม่หลายอย่างให้บริสเค็ต โดยเฉพาะสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ รวมถึงการแสดงปฏิกิริยาต่อไดโนเสาร์ที่มีอยู่เพียงในจินตนาการของนักแสดงระหว่างถ่ายทำ วีนเฮเมอร์เปิดเผยว่าพฤติกรรมบางอย่างใช้เวลาเรียนรู้เพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น

ระหว่างพักกองบริสเค็ตต์มักไม่ยอมนั่งในตำแหน่งที่กำหนด แต่กลับเดินไปนอนขดอยู่ข้างแอน แฮทธะเวย์ ทั้งคู่กลายเป็นคู่หูขวัญใจทีมงานอย่างรวดเร็ว และ Hathaway ยังพูดติดตลกว่า แค่มีพิซซ่าก็เพียงพอที่จะทำให้บริสเค็ตมีความสุขแล้ว

บริสเค็ตสนิทสนมกับแอน แฮทธะเวย์, เมซี่ สเตลลา และ คริสเตียน คอนเวรี่มาก จนกลายเป็นทั้งตัวสร้างเสียงหัวเราะและกำลังใจในวันที่ต้องถ่ายทำฉากแอ็กชันหนัก ๆ เมื่อการถ่ายทำสิ้นสุดลง สตาร์บัคก็กลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวทั้งนอกจอและบนจออย่างแท้จริง

After a mysterious cosmic event rips Oak Street from suburbia and transports their neighborhood to someplace unknown, the Platt family soon discovers that their very survival depends on them sticking together as they navigate their now unrecognizable surroundings.

Starring Anne Hathaway and Ewan McGregor, The End of Oak Street also stars Maisy Stella and Christian Convery. The film is written and directed by David Robert Mitchell and produced by J.J. Abrams, Hannah Minghella, Jon Cohen, David Robert Mitchell, Matt Jackson and Tommy Harper. The executive producers are Chris Bender, Jake Weiner, Joanne Lee and Leeann Stonebreaker.

Mitchell’s team behind the camera includes director of photography Michael Gioulakis, production designer Maya Shimoguchi, editor John Axelrad, music supervisor George Drakoulias, composer Michael Giacchino and costume designer Erin Benach. 

Warner Bros. Pictures Presents A Bad Robot Production, A Jackson Pictures Production, A David Robert Mitchell Film, The End of Oak Street. The film will be distributed worldwide by Warner Bros. Pictures, only in theaters and IMAX® in North America on August 14, 2026, and internationally beginning 12 August 2026.

THOUGHTS FROM THE FILMMAKERS

David Robert Mitchell

Writer / Director / Producer

On the genesis of the project…

I’d always wanted to make a dinosaur movie, since I was kid.  My dad was obsessed with dinosaurs, he had always dreamed of being a paleontologist and was always reading dinosaur books. So, I grew up around it. We also watched a lot of Ray Harryhausen films as a kid, all the stop-motion animation, like Valley of Gwangi—cowboys discovering an Allosaurus. So, I fell in love with the idea of doing it, but I didn’t know what would be my version of a dinosaur film.  Then a few years ago I was walking through my neighborhood, just a casual stroll, and I was passing by this really interesting house and this alleyway. And I just imagined that there was a dinosaur there digging through the trash. I just could see it, and I stopped and I looked at this interesting tableau of this fantastical thing in this mundane place in a middle-class neighborhood.  And I thought, I want to write something that feels like this.  I want to make a movie that feels like this image in my mind.

On setting the story in the early 1980s…

I was a kid in the `80s and I was just thinking back to that time that was important to me. And I think in that time period, in the `70s and `80s, you had really strong character-based films that you connected with and cared about. So then to take that and put them into very dangerous and interesting situations and have them find ways to navigate that, because you genuinely care it makes the spectacle more meaningful. Not to say that there aren’t modern films that do this.  There are.  But I do think it was probably a high point, that time period.

On the family set up in the film…

All the Platt family members have their own issues, their own struggles, their own little secrets they are unable to share with each other. But when these people find themselves in a dangerous situation, with mortal stakes, it forces them to connect… or not. So we’re telling a story where you are immersed and you really care about these people—having actors as amazing Anne, Ewan, Maisy and Christian, who did such a great job, there’s a genuine connection between them that carries through the movie. We experience that danger with them in a real, sincere way, so that when strange things start to happen, it feels like it’s happening to you. It was important to me that the movie have all of that, all of the spectacle, the suspense, the action, and the personal stakes, all the things that you want from a popcorn movie.

On Anne Hathaway as Denise Platt…

Anne is just an amazing actress, I knew she’d be incredible if we were lucky enough for her to do it.  And it was one thing when we were doing the dramatic moments within the family story, but when we started to get to the suspense and danger and fear, she took it to another level, we all felt it, everyone watching. It was phenomenal, seeing her perform in that way. It was something that I hadn’t seen her do and it was really exciting.  I can’t wait for audiences to see her doing this kind of role, the whole range in terms of strength, fear, pain, and all of that. It’s believable, it’s real.

On Ewan McGregor as Greg Platt…

I was thrilled when Ewan agreed to play the role of Greg. He brings a depth, a charm, a real love to this person who’s struggling about some elements of his life. Ewan portrays that, and it’s really wonderful, and also this really caring husband, this dad… There’s a really loveable, wonderful quality that he has that really allows you entrance into the family and you really connect with them and care. I was so happy when I realized that both Anne and Ewan would be the husband and wife and the parents in this family. And the dynamic that they have, the chemistry that they have, the different shades that their personalities were fantastic.

On the family pet, Starbuck…

Working with animals is always challenging, but our Starbuck—or Starbucks, actually, there were two—I love what they did. It was really nice having them on set and some of the sequences where, for example, Christian, who plays Brian, is interacting with his dog, are really beautiful. And we had a very talented trainer for these really talented dogs, which was great.

On capturing your vision for the film…

Mike Gioulakis was our DP, and we had decided to shoot this in a style that was closer to the ways in which these kinds of movies were made in the late `70s, early `80s. So, it was about not having too much coverage, letting things play out in shots, pacing down the editorial. We wanted a bit of brightness and joy in the lighting and the compositions, especially for certain parts of the movie, and we wanted there to be a certain amount of naturalism. There are moments which are a little bit closer to more elaborate camera work, but I’m hoping they don’t feel that way and when you watch it that it might feel simple, even if it was not. For example, the Allosaurus chase involved a lot of scouting and planning and rehearsals, and camera rehearsals, to figure out how to pull that off. So, a lot of deep planning. And then in other places, because Mike and I have worked together a lot, it was also us taking the plan and having fun on the day and finding interesting ways to see the world and to see the neighborhood.

On shooting in Atlanta, Georgia…

There was a period in the development process and early pre-production where there was talk of where are we making this film? Where are we setting this neighborhood? And I was very happy that we got to shoot in Atlanta because it was really important to me that the neighborhood be real, because we have all these fantastical creations, these strange animals that do not exist. So, I felt like we needed the family to be real, we needed amazing performers, and we also needed a real neighborhood, without too much green screen, too much computer-generated backgrounds.  We had to have real backyards, real houses, real streets, and it was a really extensive search to find the right neighborhood. And our production designer, Maya Shimoguchi, did an incredible job, extensive location scouting, finding practical locations that work with a certain amount of build. Her design of the interior of the house was amazing. I can remember going onto the set of our house, and anyone that went there felt pure joy stepping through that set. It was a little bit of a time capsule, something transported from that era, and really beautiful.

On bringing dinosaurs into the mix…

The dinosaurs in the movie of course started at the script stage. It was very much about what would be interesting in these particular moments, how can I build these set pieces with a combination of joy, humor, terror and suspense, and the suggestion that these animals are just living in this environment.  A certain amount of that was already decided, but then once we were in our planning stage and putting the film together, there was a lot of design work and concept art that helped us narrow it down. It was really fun, because we got to play with that combination of science and creativity.

On collaborating with ILM…

Working with our visual effects supervisor Jay Cooper and with ILM was amazing. We all know how incredible they are and the level of their work, so when we determined that they were going to be designing and creating the dinosaurs for us I was thrilled. Because again, when I wrote the movie I knew that we needed an amazing cast for this to feel real, we needed to film in a real environment, in a real neighborhood, to ground it in naturalism, but we also needed incredible effects. They brought all of their knowledge and creativity to the back and forth about what we wanted these animals to look like, what’s interesting for this movie, are there any unique elements that we can add? That was the process: to create life and to make sure that these were living animals and they’re not just these things that exist for the sake of these moments in the film. That there’s real texture and life there.

J.J. Abrams

Producer

On the genesis of this film, and what appealed to you as a producer…

This was David’s original idea. Bad Robot received the script, and I jumped at the chance to work on such a wonderful Twilight Zone concept with a writer/director I was already a huge fan of.

On what made David Robert Mitchell’s script a great project for Bad Robot…

The wild “what if” premise felt like a perfect fit. Flawed characters in the right, out of this world situation is a wonderful combination.

On David Robert Mitchell’s directing vision for the film and, as a producer, how you helped him realize it…

David always was clear on his vision. He saw this as a grounded, dramatic film that sort of goes insane. But the cinematic style was always his. Super intentional camera work, zooms and split diopters, an almost independent film style mutated with a big studio film. The aesthetic was always a thrilling proposition.

On what each of the actors portraying the Platt family brought to their roles…

The cast is phenomenal. I’ve known Anne a little bit for a long time and have wanted to work with her forever. Ewan as well. So, this was a bit of a dream to get a chance to work with them both. The kids are wonderful as is the supporting cast. 

On what makes The End of Oak Street the perfect summer popcorn event film…

The End of Oak Street is a total thrill ride. I’ve seen it with audiences. They scream and laugh and cry and cheer. It’s the sort of film that reminds you why you go to the movies. 

On what audiences will be talking about when they leave the theater after seeing this film…

There are quite a few amazing sequences. One in particular that I think could be a classic terror scene. But I think the big takeaway is the thrill of seeing dinosaurs in a suburban setting. The contrast of these wild creatures in an absolutely mundane neighborhood is spectacular. The insane story becomes far more relatable than you might expect. 

IN CONVERSATION WITH THE CAST

Anne Hathaway

“Denise Platt”

On what drew you to the project…

For my involvement in this movie, you actually have to go back a decade to when I saw David Robert Mitchell's film It Follows. I just loved it so much that I called my representatives and I said, “I think this director is really special, do you think I could please have a meeting with him?” And he and I met for lunch in Los Angeles and we wound up talking for like three hours. And we just had this really wonderful connection, and I left that meeting thinking he's going to call, I'm going to work with him. And then I didn't hear from him for like eight years. But he had said to me, “I think I have something that I want to send to you,” so to me it felt like it was going to be like imminent. [LAUGHS] But eight years later, a script arrives seemingly out of nowhere, like a blast from the past, and it was incredible. I'd never read anything like it. It really focused on human drama as this thing happens to the family, that forces them together, forces them to open up, to trust each other, to rely on each other and to really value each other in a way that maybe they hadn't had an opportunity to do in a long time. And it teaches them where their hearts really are.

On the strange events that happen to the family…

One day, the Platts and their entire neighborhood wake up, and everything looks the same, but it's different. It's their street, but the power's not working and the water's not working and suddenly they start to hear screams, and everything feels very strange. And then things get really, really weird. So, it's a story about a family, when suddenly these supernatural things happen. Reading the script, it reminded me of one of my favorite movies from when I was a kid—which I probably shouldn't have watched when I was a kid, but still it was great—which is Poltergeist. And when I connected with David, I mentioned that as a reference and he said, “That's what I was going for.” And I just said, “Well, I don't know what's going to happen next, but please sign me up, I want to be in this world.”

On “working” with dinosaurs…

It's really interesting, because there's no template for this, in that when you're making it, you don't really know what target it is that you're trying to hit. You just kind of have to stay open, listen to the people around you, listen to your cast, trust everybody, trust your director, trust your cinematographer. And I'm so thrilled because I've seen the film. I think it's terrific, I think it's a perfect summer movie. And now that I look back at the process of getting there, I feel like I got to learn a lot from it, because we weren't making something that was prepackaged; it was coming straight from David's imagination. And it feels really cool to be a part of something original.

On the nostalgic feel of the film…

One of the things I love about this film is that it does remind me of those wonderful films from the `80s, which were almost like family horror movies. Movies that were full of suspense, movies that you could watch with your parents, they weren't too scary for you. You felt grown up and sophisticated and mature that you got to watch this movie where things that were scary were going on. I remember loving that feeling when I was a kid in the `80s and the `90s. And there's something wonderful about this movie that is terrifying, but also really wholesome at the same time. I love the idea that families could go and experience this together. I think this is a perfect movie for a drive-in movie theater, it's made for that. I think about the older kind of scary films, and I could see The End of Oak Street being a movie that I would have loved to go see with my family when I was like 11. So, being in a movie that's part of a legacy like that, that would fit alongside some of the great Amblin movies of the `80s, feels really wonderful. 

On your character, Denise Platt…

I play Denise Platt, who is a valued member of her community. She's a mother of two children. She's been married to Greg Platt for the better part of 20 years. And she's at a point in her life where she's beginning to wonder, is this all? My kids don't need me so much. Is this how I see my life unfolding? She's the sort of woman who lived during a time when a lot of women went from their father's home to their husband's home. I don't think she really had a lot of time to explore who she was. So, in the movie, she's asking a lot of difficult questions of herself. She decides to try to explore what the answers could be in a book that she's writing. And it's something that she doesn't want anybody to know about. She only trusts one of her close friends in the neighborhood with it. But she is looking out at the world, trying to figure out who she is, what she values, who she wants to be, when the events of the movie happen, which help her answer that question for herself.

On Denise’s family, the Platts…

Denise Platt has two children. She has Audrey, who's played by Maisy Stella, and Brian, who's played by Christian Convery. She's married to Greg Platt, played by Ewan McGregor. And of course, they have their dog, Starbuck, who is played by two dogs, Buzz and Brisket. And it sounds like such a silly thing to say, especially in the year 2026, when we understand that “normal” can have so many different meanings. But on the surface, they're a very normal family. They live in a small suburb. They eat dinner together. They go to block parties. They take part in potato sack races. The kids have secrets. Greg has a secret. Denise has a secret. But it all feels like big, yet gentle, stuff, although their secrets are keeping them apart. And then this really huge, supernatural thing happens that pushes them together and forces secrets to come out. And they become more than a family, they become each other's means for survival.

On working with Ewan McGregor…

Ewan is such a joy. He's a joy to act with, he's just a joy to sit next to in a director's chair in between shots. He's just a lovely human and I was just really looking forward to seeing him play this part. I always think that Ewan brings the most wonderful energy, just a sense of fun to all of his roles, and so I was really excited to have that dynamic with the person who would be playing my husband, to see what kind of relationship we would have with that. And then once we got into the action portion of the film, all of a sudden you see all of Ewan's many years of stunt training kick in. And he was phenomenal. I mean, he could pick up stunts like that—swing a sledgehammer like it's a lightsaber—so he's just absolutely wonderful, a dream co-star, great laugh, A-pluses across the board. 

About Maisy Stella and Christian Convery as Audrey and Brian Platt…

Christian and Maisy, they're such gifted actors. Christian was a really young child when we did this film, and it would just be amazing to see him go in and out of these zones where he would have to be so emotional and focused as an actor, and then they would yell “cut” and he would just be a boy again. It was just lovely to see that. And Maisy and I became really good friends on this one, we just found a wavelength together. So, it did feel like a family in that we all just loved and trusted each other so much. It became a real pleasure to go to work every day and then hang out with these wonderful people.

On the Platt family dog, Starbuck…

Starbuck, who I think once everybody sees the film, will understand is the undisputed hero of the film. He was played by two dogs, Buzz and Brisket. Each one has wonderful strengths. Buzz has one of the most cinematic canine faces I've ever seen. You just put a camera on him, and you just fall in love and you would do anything for this dog. He's just really got very beautiful, soulful eyes. And then you have Brisket, who's like our powerhouse, because the character of Starbuck needed to be emotionally resonant, but then he also needed to do a lot of serious action work, so that's when Brisket would be the one that you could ask to jump into a pool and then swim and then climb himself out of the pool and then run at full speed. So, we were lucky to have both of them. 

On building your character, Denise Platt…

It's always a fine balance, because when you're crafting a character, especially the look of a character, it has to feel right to you, but you're working with these amazing artists and you want them to feel like they can get their vision in there as well. My goal for Denise in the beginning was that I wanted her to look like the last person in the world that you would ever expect could stab a Titanoboa. I thought about the time in history when she would have gotten married, and what the world around her would have been like, how things would have changed, so I wanted her to be someone who felt a little bit like a doll, who may have felt like a little girl who hadn't quite grown up all the way. And the more I read the script, I kind of kept coming back to this reference point of Dorothy from The Wizard of Oz, and I was speaking to Erin Benach, our costume designer, and I said, “Do you think you could please put me in a lot of blue before the dinosaurs come? Because I feel like that's Dorothy in her gingham dress.” There was just something about it that I loved. I just wanted everything to feel very defenseless, so the house coat she wears, it has that pink under layer to it, pink pockets on it, and I just wanted her to feel, again, like the last person you would ever imagine could transform into a beast, so that way when she does, when she's got blood splattered on her and she’s screaming and protecting her children from certain death from a gigantic billion-foot-long snake thing, you're just like, wow, I had you wrong, Denise Platt.

On the thrill and threat of the dinosaurs…

I think what's terrifying is that there's no off switch with these creatures, you're just looking at this killing machine that evolved beautifully to do the thing that it's supposed to do. I thought that the filmmakers did an awesome job when they introduced each one, as though just when you thought it couldn't get any worse, suddenly one even bigger comes around the corner and you're just like, oh I completely understand why that family just had to get out of there!

Ewan McGregor

“Greg Platt”

On what drew you to the project…

What drew me to this film was the fact that it was an unexpected, bonkers script to read, a sort of Spielberg in the 1980s family movie, and I didn’t know where it was going. But what I liked about it was that there was something not quite right about the couple, some unhappiness in their marriage amongst this 1980s perfect life, these Americana vibes. That was intriguing. And then the dinosaurs come in, and I couldn’t believe what was happening as I was reading it. Running for your life, being chased by a massive, unrelenting dinosaur is infinitely fun to see and to do. Every time they go out, they’re fighting for their lives, but there’s also humor in it; there’s some really funny moments. 

On your character, Greg Platt…

I play Greg, an `80s dad, an American, blue-collar working guy with a son and a daughter and a wife. He lives in this neighborhood where they’ve obviously been for a while, they know all the neighbors. I wanted to play him in the sort of period correct way, so he’s maybe not quite as present in this family life as you would imagine a dad to be today. He has lost his job, and he’s pretending not to have because he’s embarrassed about it, and he’s trying to keep providing for his family by doing odd jobs, like delivering pizzas at night. His wife, Denise, Annie’s character, is frustrated because he’s always going off to deliver pizzas. So, the family dynamics are spot on, there’s ups and downs, and there’s moments of frustration.

On collaborating with your younger cast…

Annie, Christian, and Maisy were just a joy to work with. As much as the dinosaur action is going to be incredible and insane, I think if you didn’t have a believable family at the heart of it that you cared about, it wouldn’t matter so much. I felt really paternal to the kids, partly as a dad, but also as a sort of older actor with two brand new actors. Maisy is amazing, she’s very true in everything she does in a scene, and you can see that’s important to her. And then Christian, of course he’s a boy, and I have four daughters, so with Maisy I was totally at ease, I’m so familiar with girls. I have a son who was just four years old at the time, and Christian was 13, and I just enjoyed being around him because I don’t know that energy, I don’t know about all the things he wanted to talk about that were so funny and interesting. He’s a very smart kid and a very good actor.

On working alongside Anne Hathaway to build the Platts’ relationship…

I’ve always wanted to work with Annie. I’ve enjoyed her work over the years and as soon as I heard she was doing this, I wanted to read it. She is very real and honest, and fearless in terms of tackling the damage in Greg and Denise’s marriage. You can see that they love each other, and there are moments in their survival story where it’s fueled purely by that love, it was just something that got lost along the way. He’s not open and present enough, and she’s frustrated with him for that. She’s a writer and a dreamer and she wants more from her life, and he’s just a bit static. He’s not moving forward in any way, and in actual fact, we know he lost his job, so he’s slightly moving backwards. The complexity of all that was really fun to do.

On writer/director David Robert Mitchell…

I really like him. I like his writing, I like him as a director, he’s incredibly generous and thoughtful about the acting, but at the same time, he really knows what he wants. And he never allowed the highly technical nature of making a movie about dinosaurs chasing human beings detract from the acting experience of being those human beings.

On the extensive stunt work in the film…

Annie and I had some really long runs to do—over gardens, down streets, jumping fences, running over peoples’ front yards, careful not to put our ankle down a hole. But we had fun doing that, and fighting with the dinosaurs was always fun to do. We had a great stunt coordinator and the stunt people worked really well with us, and it was physical enough to feel realistic and give us what we needed without ever putting us in any danger. And we had a whole neighborhood, which is an amazing set to work on. The people of Atlanta were quite generous to us and I love working there. 

On the realistic environments on set…

One of my favorite moments was arriving to Electric Owl Studios in Atlanta, walking through the door and seeing the sets. I love sets on sound stages, it’s sort of your fantasy as a child, so it’s all quite exciting. I walked into this house, and it was absolutely like walking into a real house in the 1980s. Every single detail, every prop, everything in the fridge, everything on the shelves, everywhere you looked was real. It just felt amazing to be in that environment. And the exterior work, that whole neighborhood—such a massive, long street that we shot on—it really gave us another character, which is that neighborhood, transported back in time.

On what audiences will experience when they see The End of Oak Street…

I think it will be an amazing experience. I think the experience of the family story put against this crazy, bonkers, running-for-your-life-from-dinosaurs encounter will just blow peoples’ minds. And I think that because the dinosaurs themselves are unbelievably realistic, I would imagine a lot of spilled popcorn, you know?

Maisy Stella

“Audrey Platt”

On what drew you to the project…

I am a huge fan of David Robert Mitchell from It Follows, so my first impression, the first thing I saw was his name on the script, and I was of course immediately intrigued. Then I was so shocked by the script. It was very different from what I knew of him and what he’s made before. I was invested in the family dynamics, which were written so well, and I felt for them immediately when I was reading it.

On the Platt Family dynamics…

I think you’re walking in on a very realistic family dynamic in the ‘80s, where things aren’t talked about as in-depth as maybe families do now. I think in that time it was a little bit different. The Platt family is Denise Platt, who is played by Anne Hathaway, Greg Platt, who’s played by Ewan McGregor, and Brian Platt, who’s played by Christian Convery. And I play Audrey Platt.

On your character, Audrey Platt…

I play Audrey Platt, Greg and Denise’s daughter, and Brian’s sister.  The first thing that I realized about her was how smart she was. She’s a big reader, she’s very dedicated to her love for astronomy and science. I thought it was cool to have a scientific fascination element of her background when she’s then all the sudden faced such an impossible reality.

On working alongside Anne Hathaway…

Audrey’s mom, Denise, is played by Anne Hathaway. I love her. She is so smart, so thorough, and thoughtful with every moment and every line and every beat. She just elevates everything that she touches, and she has such a crazy ability to create tension in a scene, which was so necessary for this story, for all of us. Her instincts are perfect and, honestly, it was inspiring and beautiful to watch her create a character from day one, to think as the character. It was a master class.  It was really amazing to watch.

On working with Ewan McGregor…

Greg, Audrey’s dad, is portrayed by Ewan McGregor, and he couldn’t have brought more warmth to Greg. I honestly came into this with no preconceived ideas of what he and Anne were going to do with their characters, so I was really moved by what they did. Ewan just brought a lot of heart to Greg, I think he has this undeniable thing where you just feel for him in this role. I would just look at him and hurt for him because Ewan brought a sort of magic to Greg.

On costar Christian Convery…

Audrey’s brother is played by Christian Convery, who brought such an innocence to Brian.  That was really important, I think, for filming something that’s set in the ‘80s. I think kids in the ‘80s had a different kind of innocence to them, it was a different way of growing up, and it’s hard to find kids now that can throw away everything that they know of today and go back to this unexposed kid energy. And he just had it, he’s a brilliant actor. He brought emotional intelligence, and his ability to do exactly what he needed to do in every scene was insane.

On working with director David Robert Mitchell…

David’s mind is so fascinating, I was amazed every day by how he sees things. It was surreal to live in this cinematic world that he created. 

On the huge action and stunts in the film…

It’s big!  The action and the stunts and the scope of the film feel very exciting. I have not done wire work before, and it was really cool! we could feel the intensity, and I think the action is really nicely balanced with the family’s love and care, and their dynamic with each other. I think it needed that really beautiful blend of both.

On the look and feel of the sets…

I could not have been more taken aback when I came to the set for the first time. I love any type of period piece, but I couldn’t believe how real it felt. Not overdone or schticky, it didn’t feel like an ‘80s homage, it felt really classic. The designers brought a lot of ‘60s things as well, and late ‘70s clothes, and things that weren’t new in the ‘80s, so it all looked lived in. Our house set, between setups, I would just look around. It was very talked about on our set, every single day one of us was, like, can you believe this? This is insane! They killed it.

On working with “dinosaurs”…

Every time we were filming a proper sequence with a dinosaur involved, they showed us a clip of what the dinosaur was going to look like. it was always jarring and helped activate the imagination, all the scared and terrified feelings!

Christian Convery

“Brian Platt”

On what drew you to the project…

I really was drawn in by David’s description of the film when he was showing me the script and whatnot. When I read it, my palms were sweaty. I really loved it, because I could already envision myself playing Brian. I remember a line—Brian walks with trepidation near the tree line—and that really stuck with me. And I actually got to film that. It was so cool to see the evolution from first hearing about this dinosaur movie, this thriller, to actually being on set and getting to perform it. It’s this thriller, this suspenseful, action-packed movie that’s going to keep you on your toes, but at the core of the movie it also is a family drama that’s told in a way that keeps the audience engaged. You are kind of trapped with these characters in a claustrophobic environment because you are in this neighborhood, on this one street. There is no going outside of that, you are trapped, following these characters, knowing that behind every corner there could be a dinosaur. That’s what keeps the movie grounded, really, because in a big movie full of dinosaurs and explosions, what you can really relate to is this family, these core themes, which I found to be something really unique.

On your character, Brian Platt…

I portray Brian Platt.  He is the teenage son of the Platt family, and he’s starting to become older, he’s growing, and he maybe wants to rebel a bit. But at his core, he is a good kid. I think it’s very interesting to see how Brian adapts to this crazy new situation where his whole world is lost, except his family.

On Brian’s family…

The Platt family also consists of Denise Platt, who is the mom.  Greg Platt, who’s the dad, and Audrey Platt, who is the sister. And on the surface, they are a nice and loving family, but below that single layer, some family issues start to arise between Denise and Greg in particular. So, it’s interesting to see how the family deals with that, while also having to deal with these crazy, violent dinosaurs.

On working with Anne Hathaway…

Anne Hathaway portrays Denise. She is a brilliant, talented actor, and she really shows her terror, you see it in her eyes when you’re performing with her.  Working face to face with her, I felt that terror. It gave me chills. I think Anne Hathaway delivers a chilling and brilliant performance.

On working alongside Ewan McGregor…

Ewan McGregor portrays Greg Platt, who is the father of the family.  On the surface Greg seems like this leader, this strong character. But as the movie goes on, you see his vulnerability start to show. And as conflict rises between the Platts, you really see Ewan’s skill in his performance, because he’s able to balance out his vulnerable interior feelings with this fight or flight protector of the family. I think Ewan is extremely talented and hard-working, and he is able to pull that off very well.

On collaborating with Maisy Stella as your sister…

Maisy Stella portrays Audrey Platt, this inherently smart, very wise teenager. I feel that Maisy really kills that role because she doesn’t stick with common stereotypes that “nerds” usually portray. She brings a really humane approach to Audrey, and you get to feel her emotions. You get to feel her vulnerability. Because she is, at the end of the day, this scared teenager. There’s one scene in particular that I really loved filming with her, which is the discussion scene in the living room. You really get to see her intellect come out as she’s portraying this smart, knowledgeable character, but you also see the emotional side of her. And you see her terror. You see that she doesn’t know what’s next, because at the end of the day, all humans have a limit, they can’t be everything all at once. And I love how Maisy shows vulnerability in her character.

On Brian and Audrey’s relationship…

Brian and Audrey have that classic sibling bond, they’re always there for each other. You really see how they support each other throughout the movie. And Brian sees that there is some tension between their parents, so he tries to uncover more, and his sister’s always there to help him get through everything.

On collaborating with director David Robert Mitchell…

Working with David Robert Mitchell was an unforgettable experience. I had also seen his other movies, such as It Follows, which is a brilliant film, and I was very excited to work with him. One thing that I really do love about working with David is the way that he talks to you. He gets to know you on a personal level, and when you’re on set, you feel like you’re working in a safe, comfortable environment where you can ask all of the questions that you need to. He’ll pull you to the side and give you the time that you need as an actor, you can have a conversation with him any time.

On what happens on Oak Street…

The big event on Oak Street happens when the neighborhood gets transported into a prehistoric world full of murderous dinosaurs. And it all happens in the blink of an eye. There are flashes of light. There is a sudden change in pressure and your ears pop. And there’s a change in temperature as well. And you see the family start to theorize what could possibly be the root cause of this. No one really knows what has happened. And suddenly, in the blink of an eye, you’re gonna hear screams!  You’re gonna hear crashes!  And you’re eventually gonna see some crazy, huge dinosaurs chasing you down. But, at the end of the day, they have to focus on what’s at hand because they are about to get absolutely annihilated by dinosaurs if they don’t start moving quickly.

On bearing the wounds of battle…

Brian does have a lot of wounds on him, and behind the scenes I got to collaborate with the makeup team, who are extremely talented.  They started experimenting with how big they wanted the bruises to be, and where, and how much blood was going to come out of me on the day. And we eventually decided on having an eye bruise right here, a nosebleed right here. It was all practical makeup, they were using classic coloring makeup and dressing on me every time. And before the scenes, they would also put fresh blood on me, so it could drip down my face.  Pretty gnarly!

On the scope and scale of the film…

The scale of the action on Oak Street is definitely not what you would see in a normal action movie, because there are dinosaurs!  There are ravenous, murderous dinosaurs that are constantly chasing our beloved protagonists throughout this film. There’s a lot of fence hopping. There is a lot of screaming. There are a lot of rooftops and a lot of jumping. Throughout this movie, you have all these stunts. And Brian’s unique weapon of choice is the bow and arrow, we see that throughout the movie. So, I got to do bow and arrow training, which was pretty cool. On the day, you’re not actually going to have dinosaurs facing you down, of course, but that is the beauty of filmmaking. With visual effects and a wonderful stunt team, you can make anything come alive. And in this film, you will be on the edge of your seat, biting your nails as our characters get absolutely chased down by dinosaurs.

On stepping back in time…

When I first read the script, I was like, “Oh! It’s going to be a nice ‘80s movie, but I didn’t realize how ‘80s it was really going to get! When I went in for my wardrobe fittings, I was shown these vintage clothes, stuff that I’ve never seen before, and when I put them on, I felt like a complete different person! I felt like Brian Platt. Even going to the hair department, they feathered my hair, and that’s Brian’s signature hair throughout the movie.

On stepping into the family home…

I remember going to set for the first time, specifically the indoor Platt house, and walking into my room and seeing this totally vintage wallpaper all over the room. And the little details, such as what’s engraved on my trophies, to the big things like the bed. It was all vintage and it really set the tone for the movie.

On what audiences will experience when they see The End of Oak Street…

When watching The End of Oak Street, audiences can expect a very suspenseful and action-packed film full of ravenous dinosaurs and murderous creatures that try to hunt down the family and their neighbors the entire time. Audiences are going to walk out of that movie theater with their hearts pumping, their adrenaline rushing, and their nails completely gone, because they had bit them all off!

PRODUCTION FACTS

After an extensive search across metro Atlanta, the filmmakers discovered Wisteria Gardens, a neighborhood that had changed remarkably little since the 1960s. Its mature trees, authentic homes and untouched streets became the perfect stand-in for suburban Michigan and provided the ideal foundation for Oak Street.

Production designer Maya Shimoguchi and set decorator Missy Parker approached every home as though generations of families had lived there. Every room was filled with carefully chosen objects, photographs, books and keepsakes that reflected decades of everyday life, creating a neighborhood that felt genuinely lived in rather than decorated for a film.

Long before Audrey Platt speaks, audiences learn about her through the details surrounding her. Science posters, handwritten classroom notes, music memorabilia, childhood keepsakes and carefully chosen artwork reflect a curious teenager growing up in 1982.

The art department sourced thousands of authentic household items from estate sales, Facebook Marketplace and local homes. Furniture, appliances, wrapping paper, spice racks, television guides and family photographs all helped transform each home into a believable Midwestern residence.

One of the production's largest practical builds was a full-scale house engineered specifically for one of the film's biggest action sequences. Constructed in the middle of the neighborhood, the structure allowed a car to safely crash through the home while protecting the surrounding locations.

Rather than filming atop an existing home, the production constructed a full-scale rooftop set in an empty parking lot. The custom build gave filmmakers complete control over camera placement, lighting and stunt work while perfectly matching the Platt family's house.

Rather than leaning into oversized hair, neon colors and exaggerated fashion, the costume, hair and makeup departments approached 1982 as a moment of transition. The creative teams focused on recreating an authentic Midwestern community where styles evolved naturally from the previous decade, allowing audiences to believe these were real families rather than characters in period costumes.

Because the story unfolds over only a few days and the costumes had to survive action, mud, blood and continuity requirements, most of the principal wardrobe was built from scratch. Authentic vintage pieces simply couldn't be sourced in the quantities needed for production.

Hair, makeup and costumes meticulously tracked every bruise, scrape, stain and wrinkle as the Platt family's journey intensified. Extensive continuity photography ensured every mark appeared in exactly the right place, despite filming out of sequence.

Production design, costumes, hair and makeup constantly collaborated, comparing fabrics, wallpaper, furniture and lighting so every character felt naturally connected to the world of Oak Street.

Hair department head John Tarro modeled Greg Platt's feathered hairstyle after Harrison Ford's late-1970s look. When Ewan McGregor arrived for prep, he brought the exact same reference image.

One of Brian's signature striped polos existed as a single vintage shirt. The costume department recreated it from scratch, even sourcing and dyeing the perfect knit collar.

David Robert Mitchell and ILM set out to create dinosaurs that felt like living animals rather than movie monsters. Every design began with paleontological research before imagination filled in the unknowns.

Unlike many dinosaur films, The End of Oak Street intentionally features species from different prehistoric eras. Rather than striving for strict chronological accuracy, Mitchell embraced a mix of dinosaurs to heighten the mystery surrounding the film's supernatural time-travel portal, reinforcing the idea that creatures from across millions of years of Earth's history have been pulled into the same neighborhood.

Scars, chipped teeth, worn scales and battle damage suggest each creature had survived long before entering the story, giving the prehistoric world a lived-in authenticity.

Modern birds—including emus, ostriches and baby chicks—inspired feather patterns, movement and coloration, helping ground the creatures in contemporary science.

Each dinosaur was constructed digitally beginning with a skeleton, followed by muscles, fat, skin, scales and feathers so every movement rippled naturally through the body.

Augmented-reality tools allowed the cast and crew to preview dinosaur placement and scale on set before the creatures were added in post-production.

To avoid familiar science-fiction imagery, the visual effects team studied zero-gravity water experiments aboard the International Space Station to develop the portals' distinctive appearance.

For the Titanoboa sequence, production built a full-sized practical stand-in so performers could physically interact with the creature before ILM completed the final visual effects.

Director David Robert Mitchell wanted audiences to see the principal cast running, climbing and scrambling whenever possible. Stunt performers rehearsed sequences first, but the actors completed much of the action seen on screen.

Hidden footholds, lowered crossbars and discreet safety features were built into neighborhood fences so chase scenes could be performed safely without changing their appearance.

Gray-suited performers, oversized dinosaur heads and practical reference rigs gave actors believable eyelines and movement while providing valuable reference for ILM.

After seeing David Robert Mitchell's It Follows, Anne Hathaway asked to meet the filmmaker for lunch. Mitchell mentioned he had a future project in mind, but nearly eight years passed before the screenplay for The End of Oak Street finally arrived. Hathaway immediately connected with the script, beginning a collaboration that had been years in the making.

Long before cameras rolled on the film's biggest action sequences, Anne Hathaway, Ewan McGregor, Maisy Stella and Christian Convery developed the easy chemistry the filmmakers had hoped for. Between takes they spent time together talking and laughing, creating the genuine warmth that anchors the Platt family on screen.

Maisy Stella has described watching Anne Hathaway work as a master class in acting. Observing Hathaway's process from the first day of filming through the final scenes gave Stella a firsthand look at how an experienced actor builds a character while remaining present and collaborative.

Both on and off camera, Ewan McGregor emerged as the emotional center of the cast. Anne Hathaway admired his effortless transition into demanding stunt work, while Maisy Stella credits his warmth and humor with helping the cast quickly feel like a believable family.

Many scenes were performed opposite gray-suited performers carrying dinosaur reference heads and practical rigs. Hathaway joked that watching the prancing dinosaurs between takes often left the cast trying not to laugh before the cameras rolled.

When Christian Convery encountered the production's full-sized practical Titanoboa for the first time, his startled reaction required very little acting. The life-sized stand-in gave the young actor something tangible to respond to before ILM completed the finished creature.

Starbuck, the family dog, was brought to life by two Australian Cattle Dogs: Buzz, who excelled in quieter emotional moments, and Brisket, who handled many of the film's physically demanding action sequences. Together they created one unforgettable canine companion.

Before making his feature-film debut, Brisket had competed multiple times at Westminster, earned numerous titles and was named Best of Breed at the National Dog Show. His experience made him remarkably comfortable on a busy film set.

Trainer Kent Weinheimer taught Brisket several new behaviors specifically for the production, including reacting to dinosaurs that only existed in the actors' imaginations during filming. According to Weinheimer, some behaviors were learned in just a few repetitions.

Between takes, Brisket often ignored his assigned seat and curled up beside Anne Hathaway instead. Their friendship quickly became an on-set favorite, and Hathaway has joked that pizza was more than enough motivation to keep Brisket happy.

Brisket formed close bonds with Anne Hathaway, Maisy Stella and Christian Convery, becoming a source of comic relief and comfort during long days of action-heavy filming. By the end of production, Starbuck had become as much a member of the family off camera as he was on screen.

ABOUT THE CAST

ANNE HATHAWAY (Denise Platt) is an Academy Award-winning actor and producer whose career spans seminal roles in film, television, and theater. For her portrayal of Fantine in Les Misérables, Hathaway earned the Academy Award, Golden Globe, SAG Award, and BAFTA Award. Her performance in Jonathan Demme’s Rachel Getting Married garnered her both Oscar and Golden Globe nominations. A mainstay of both prestige and blockbuster cinema, her film credits include The Devil Wears Prada, The Dark Knight Rises, Interstellar, Ocean’s Eight, The Idea of You, amongst numerous others. 

Most recently, she starred opposite Michaela Coel in the psychological drama Mother Mary, reprised her role as Andy Sachs in The Devil Wears Prada 2, and reunited with director Christopher Nolan for The Odyssey. Up next, she is set to star in David Robert Mitchell’s The End of Oak Street with Ewan McGregor. Shortly after, she plays the titular character in the psychological thriller Verity based on the Colleen Hoover novel of the same name. 

Hathaway’s theater work includes the Lucille Lortel Award-winning Grounded and Twelfth Night, both at The Public Theater, the latter of which earned her Drama League and Drama Desk Award nominations. Earlier in her career, she appeared in the Lincoln Center Theater Encore series production of Carnival! where she received the 57th Annual Clarence Derwent Award. 

Hathaway serves as a UN Women Global Ambassador and sits on the advisory board of Lollipop Theater Network.

EWAN McGREGOR (Greg Platt) is considered one of today’s finest actors, with a diverse line-up of roles across a multitude of genres. From his breakthrough role as the heroin-addicted Mark Renton in “Trainspotting,” to the legendary Obi-Wan Kenobi in the second released “Star Wars” trilogy, to starring as Christian in the Oscar and BAFTA Award-winning musical “Moulin Rouge!” McGregor’s career has been highlighted by a continuous string of bold performances.   In 2024, McGregor received a star on the Hollywood Walk of Fame.

Upcoming, McGregor can be seen in David Robert Mitchell’s new film “The End of Oak Street” for Warner Bros. and Bad Robot, alongside Anne Hathaway. The film follows a family in the 1980s as they start to notice bizarre happenings in their neighborhood. The film is set to be released on August 14, 2026.

McGregor recently wrapped production on “The Spot”, a dark thriller series produced by A24 for Hulu. McGregor is set to star alongside Claire Danes. The series follows the couple as their life unravels due to a suspected crime.

McGregor can also be seen in “Long Way Home,” an installment of his Emmy-nominated motorbike adventure series “Long Way” alongside Charley Boorman. “Long Way Home” has received 4 Daytime Emmy nominations in the categories of Outstanding Travel and Adventure Program, Outstanding Cinematography or Camerawork for a Daytime Program, Outstanding Editing for a Daytime Non-Studio Program, and Outstanding Sound Mixing and Sound Editing for a Prerecorded Daytime Program. The show takes viewers on “a two-month trip from Scotland through Europe to the Arctic Circle and then back to London” over the course of 10 episodes and premiered on Apple TV+ on May 9, 2025.

In 2025, McGregor returned to the London stage after 17 years to play Henry Solness in the play “My Master Builder,” inspired by Henrik Ibsen’s classic “The Master Builder.” McGregor starred as an architect whose wife throws him a party in the Hamptons to celebrate the unveiling of his new work, which is disrupted by the arrival of a former student. The production ran at Wyndham’s theatre from April 17, 2025, to July 12, 2025.

In 2024, McGregor was seen starring in “A Gentleman in Moscow,” the adaptation of Amor Towles’ novel of the same name. McGregor plays Count Alexander Rostov who finds himself going from riches to rags following the Russian revolution. He also serves as an executive producer on the series which is streaming on Showtime and Paramount+. He recently received a Critics Choice award nomination in the category of Best Actor in a Limited Series or Movie Made for Television and a Golden Globe award nomination in the category of Best Performance by an Actor in a Limited Series, Anthology Series, or a Motion Picture Made for Television for his performance in the series. 

McGregor also starred in Niclas Larsson’s feature debut “Mother, Couch,” alongside Taylor Russell, Rhys Ifans and Ellen Burstyn. The film made its world premiere at the 2023 Toronto International Film Festival and made its Swedish premiere at the Göteborg Film Festival in February 2024. The film was released in the US on July 5, 2024. He was also seen in the film “Bleeding Love,” which made its world premiere at the 2023 SXSW Festival alongside his daughter Clara McGregor. The film was picked up by Vertical and released in February 2024. 

Most notably, McGregor was seen starring in “Obi-Wan Kenobi,” the special event series for Disney+ where he reprises his acclaimed role of Obi-Wan. He also executive produced the series which premiered on May 27, 2022, and broke Disney+ viewership records to become the platform's most-watched show globally. The series was nominated for five 2023 Emmy Awards, including “Outstanding Limited Or Anthology Series”. 

McGregor won an Emmy Award for his performance as Roy Halston in the Netflix limited series “Halston.” The series, which he also executive produced, follows the meteoric rise and fall of the first American celebrity fashion designer. Also produced by Ryan Murphy, it was released in Spring 2021. McGregor also received critical acclaim in FX’s Emmy-winning drama “Fargo” for his dual role as brothers Emmit and Ray Stussy in season three of the anthology series. McGregor won both Golden Globe and Critics’ Choice Awards for Best Actor in a Miniseries or Television Film for his work on the show as well as received an Emmy nomination in the category of Outstanding Lead Actor in a Limited Series or Movie.

McGregor voiced Jiminy Cricket in Guillermo Del Toro’s stop-motion animated “Pinocchio,” which premiered on Netflix in December 2022. The film won a Golden Globe Award in the category of Best Motion Picture, a BAFTA Award in the category of Best Animated Film and has also was nominated for an Academy Award, an Art Directors Guild Award and nine Annie Awards. 

Before that, McGregor starred in Apple TV+’s film, “Raymond and Ray,” which follows half-brothers Raymond (McGregor) and Ray, Ethan Hawke, who have lived in the shadow of a terrible father. The film had its world premiere at the 2022 Toronto International Film Festival and released on Apple TV+ in October 2022.  

In the Fall of 2020, McGregor was seen starring in the third iteration of his motorcycle documentary series, “Long Way Up.” Apple TV+ released the series and McGregor executive produced it as well. Earlier in February 2020, McGregor was seen as the villainous Roman Sionis in “Birds of Prey (and the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn)” alongside Margot Robbie. In 2018, McGregor starred in “Christopher Robin,” the second feature of the franchise focusing on the real-life story of “Winnie the Pooh” author A.A. Milne.  In 2017, he reprised his role as Renton in “T2 Trainspotting,” opposite Jonny Lee Miller, Ewen Bremner and Robert Carlyle, earning a BAFTA Scotland Award nomination.  Additionally, McGregor starred in the live-action adaption of “Beauty and the Beast,” lending his voice to the role of Lumière. Released in March 2017, the film grossed more than $1.2 billion worldwide. 

McGregor made his directorial debut with “American Pastoral,” based on the Pulitzer Prize-winning novel of the same name.  McGregor also starred opposite Jennifer Connelly and Dakota Fanning in the film, which was released in October 2016. 

On the stage, McGregor made his Broadway debut as Henry in Tom Stoppard’s Tony Award-winning play “The Real Thing,” directed by Sam Gold.  The play opened on October 30, 2014 and ran until January 4, 2015 at the American Airlines Theatre in New York. 

McGregor has been repeatedly honored for his work on the big screen, recently including a Golden Globe nomination for Best Actor for his performance in “Salmon Fishing in the Yemen”; and a Screen Actors Guild (SAG) Award nomination as part of the ensemble cast of John Wells’ film adaptation of Tracy Letts’ Pulitzer- and Tony-winning play “August: Osage County.”  He also garnered Empire Award, London Critics Circle Film Award and British Independent Film Award nominations and won a BAFTA Scotland Award for his work in “Young Adam.”  He earned his first Golden Globe nomination and won an Empire Award and a London Critics Circle Film Award for his performance in “Moulin Rouge!,” also sharing in a SAG Award nomination for Outstanding Motion Picture Cast.  Earlier in his career, he won three consecutive Empire Awards: in 1996 for “Shallow Grave”; in 1997 for “Trainspotting,” for which he also won a BAFTA Scotland Award; and in 1998 for Danny Boyle’s “A Life Less Ordinary.”  In 1997, the London Critics Circle named him the British Actor of the Year, for his work in “The Pillow Book,” “Trainspotting,” “Brassed Off” and “Emma.”  For his role in “Shallow Grave,” McGregor also won the Hitchcock D’Argent Best Actor Award.  On television, McGregor was nominated for an Emmy Award, for Outstanding Guest Actor in a Drama Series, for his role in the NBC television series “ER.”   

His long list of film credits also includes the glam rock film “Velvet Goldmine,”; Mike Mills’ “Beginners”; Susanna White’s “Our Kind of Traitor”; Rodrigo García’s “Last Days in the Desert”; Don Cheadle’s “Miles Ahead”; Julius Avery’s “Son of a Gun”; J.A. Bayona’s “The Impossible”; Steven Soderbergh’s “Haywire”; Roman Polanski’s “The Ghost Writer”; Mira Nair’s “Amelia”; Ron Howard’s “Angels & Demons”; “I Love You Phillip Morris,” opposite Jim Carrey; “Deception,” opposite Michelle Williams and Hugh Jackman; “Incendiary”; Woody Allen’s “Cassandra’s Dream”; “Miss Potter,” opposite Renée Zellweger; “Scenes of a Sexual Nature”; Marc Forster’s “Stay”; Michael Bay’s “The Island”; “Star Wars: Episode I – The Phantom Menace,” “Star Wars: Episode II - Attack of the Clones” and “Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith”; the animated films “Robots” and “Valiant”; Tim Burton’s “Big Fish”; “Down With Love” opposite Zellweger; Ridley Scott’s “Black Hawk Down”; “Rogue Trader”; and the Golden Globe-winning “Little Voice.”

McGregor serves as a Goodwill Ambassador for UNICEF UK, a non-profit organization dedicated to providing long-term humanitarian and developmental assistance to children and mothers in developing countries.

A remarkable talent, MAISY STELLA (Audrey Platt) is an emerging force in the film and music worlds.  

Maisy is currently in production as the co-lead on Amazon Prime Video's series adaptation of the hit video game, LIFE IS STRANGE. The show will be written by Charlie Covell, who also serves as executive producer and showrunner. The series comes from Square Enix, Story Kitchen, and LuckyChap. 

Maisy stars in the Ira Sachs film, THE MAN I LOVE, which made its debut at the Cannes Film Festival earlier this year. Maisy recently wrapped production on IBELIN, alongside Charlie Plummer, Stephen Graham, Toni Collette, and Anthony Hopkins from Vendôme Pictures & Pathé. She also recently wrapped production on the psychological thriller TUMOR, opposite Sam Rockwell from filmmaker Will Bridges.   

Later this year, Maisy will star in David Robert Mitchell’s film THE END OF OAK STREET, opposite Anne Hathaway and Ewan McGregor. WB will release the film in August 2026. Also upcoming this year, Maisy will be seen in Maude Apatow's directorial debut, POETIC LICENSE, alongside Cooper Hoffman and Andrew Barth Feldman. The film made its World Premiere at the Toronto International Film Festival in 2025 and will release theatrically in October 2026.  

Maisy can most notably be seen starring as the lead role in Megan Park’s MY OLD ASS, alongside Aubrey Plaza and Maddie Ziegler. The film, which is a beautiful coming of age story, is produced by LuckyChap and Indian Paintbrush and debuted at Sundance Film Festival in January 2024. The overall film and specifically Maisy’s breakout performance received critical acclaim, which is marked by Maisy’s ability to bring a raw authenticity to the role as the heart of the film. The film was quickly acquired by Amazon MGM Studios for a theatrical release on September 13, 2024. MY OLD ASS is currently streaming on Amazon Prime.  

Critic Richard Lawson from Vanity Fair said, “Stella vividly pops in this film like a breakout discovery...It’s a charming, high-energy performance that is finely attuned to the emotional undulations of the film.”  

For this standout role, Maisy won the Independent Spirit Award for 'Best Breakthrough Performance' and the Critics Choice Award for 'Best Young Actor/ Actress'. She also received a Gotham Award nomination for 'Breakthrough Performer,' and a London Film Critics Circle nomination for "Breakthrough Performer." The film also was recognized by The National Board of Review as one of 'The Top 10 Independent Films.'  

In 2024, Variety honored Maisy and Megan Park with the Breakthrough Award at the Power of Young Hollywood event and Maisy was also included in Variety's Young Hollywood Impact Report.  

Maisy began acting on the hit series NASHVILLE, alongside Connie Britton. During her time on NASHVILLE, Maisy also performed with her sister Lennon Stella as the duo Lennon & Maisy. 

At only 16 years old, Emmy Award winner and SAG Award nominee CHRISTIAN CONVERY (Brian Platt) has already established himself as one of Hollywood’s most compelling young talents.

Christian broke out at 11-years-old for his Emmy Award-winning performance as the lead in Netflix’s “Sweet Tooth,” a post-apocalyptic adventure series executive produced by Robert Downey Jr. that follows a half boy-half deer child (Convery) in his search for family and home. The highly successful final season concluded in June 2024, reaching #1 globally on the streaming charts and earning a 93% critical approval rating on Rotten Tomatoes.

Most recently, Christian starred in Guillermo del Toro’s highly acclaimed "Frankenstein" as a Young Victor Frankstein. His performance was revered by critics as impressive and compelling, ultimately earning him a SAG Award nomination and garnering the film nine Academy Award nominations, including Best Picture. Prior to this, he appeared in Universal’s box office hit “Cocaine Bear” alongside Ray Liotta, Keri Russell and Alden Ehrenreich.

This Fall, Christian can be seen in Warner Bros. Pictures’ genre-bending drama "The End of Oak Street," releasing on August 14th, 2026, starring opposite Anne Hathway, Ewan McGregor and Maisy Stella. The film follows a family whose neighborhood is uprooted from suburbia and transported to someplace unknown. Following this, Christian will also star in Live Nation’s "Rolling Loud," directed by Jeremy Garelick and alongside Owen Wilson and Matt Rife, out in theaters on October 2nd, 2026.

His other acting credits include “Beautiful Boy” opposite Timothee Chalamet, “Playing with Fire,” “Diary of a Wimpy Kid,” Osgood Perkins’ “The Monkey,” “Barron’s Cover,” “The Tiger Rising,” Netflix’s “One Piece,” The CW’s “Supernatural,” Syfy’s “Van Helsing,” FX’s “Legion” and Disney’s “Descendents 3,” among others.

Based in Vancouver with his family, Christian loves adventure, travel and playing the guitar. Amassing more than 1M followers across socials and an impressive body of critically acclaimed work, Christian is quickly solidifying his position as formidable talent with depth and maturing beyond his years.

ABOUT THE FILMMAKERS

DAVID ROBERT MITCHELL’s (Writer/Director/Producer) writing and directorial feature debut, The Myth of the American Sleepover, premiered at the South by Southwest Film Festival, winning a special Jury Prize. The film had its international premiere at the Cannes Film Festival in the Critics’ Week section. Other awards include the Prix du Jury at the Deauville American Film Festival and the American Indie Newcomer prize at the Munich Film Festival.  The Myth of the American Sleepover was released theatrically by IFC Films in 2011; it was listed as one of the top 5 films of the year on “Ebert Presents at the Movies.” 

David’s sophomore feature, It Follows, premiered at the 2014 Cannes Film Festival in the Critics’ Week section.  The film was nominated for four Independent Spirit Awards and had a successful theatrical release through Radius TWC in 2015.  He is currently in development with the sequel entitled They Follow for Neon.

His most recent film release was Under the Silver Lake starring Oscar nominee Andrew Garfield, Riley Keough, and Topher Grace.  The film had its world premiere at the 2018 Cannes Film Festival, where it competed for the Palme d'Or, before being released theatrically by A24.

Next up for David is The End of Oak Street, starring Anne Hathaway & Ewan McGregor.  The film will be released by Warner Bros. on August 14, 2026.

David is currently in production on They Follow for Neon.  He is the writer and director of the film with Maika Monroe returning to star in the sequel.

David grew up in metro-Detroit and now lives in Los Angeles. 

J.J. ABRAMS (Producer) is the founder and CEO of Bad Robot Productions and the writer, director and/or producer of television series such as Felicity, Alias, Lost, Fringe, Westworld, Lovecraft Country, and Presumed Innocent, and films in the Star Wars, Star Trek, Mission: Impossible, and Cloverfield franchises, and the upcoming films The End of Oak Street and The Great Beyond for Warner Brothers Studios. In addition to his film and television work, Abrams and Doug Dorsts’ novel, S., was a New York Times Best Seller. For Broadway, he has produced The Play That Goes Wrong, GUTENBERG! The Musical!, Cabaret, and Appropriate and Sunset Boulevard. Abrams and his wife, Katie McGrath, live in New York and have three children.

MAYA SHIMOGUCHI (Production Designer) has been creating cinematic worlds for more than three decades, bringing a wealth of experience to every project. Since beginning her career in film art departments in 1993, Shimoguchi has progressed from set designer to assistant art director, art director, supervising art director, and ultimately production designer.

Before transitioning to filmmaking, Shimoguchi spent seven years as an architect with Morphosis Architects in Santa Monica, California. Although architecture provided a strong creative and technical foundation, she realized her passion lay in filmmaking. A brief opportunity designing sets for a non-union feature ultimately launched what would become a distinguished career in the art department.

Throughout her career, Shimoguchi has collaborated with some of the industry's most acclaimed production designers, including Bo Welch, Rick Heinrichs, François Audouy and James Chinlund. Working alongside these creative leaders on ambitious productions featuring expansive, highly detailed sets—including Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest, Pirates of the Caribbean: At World's End, Men in Black II, Men in Black 3, Thor, War for the Planet of the Apes, Ford v Ferrari and The Batman—provided invaluable experience and helped shape her distinctive approach to production design.

As a production designer, Shimoguchi's credits include Marvel Studios' Hawkeye and Werewolf by Night and The End of Oak Street. Across these productions, she has continued her creative partnership with set decorator Missy Parker, collaborating to craft immersive environments that support each story's distinctive visual identity.

JOHN AXELRAD (Editor) is a feature film and television editor based in Los Angeles. He recently edited “The End of Oak Street” for director David Robert Mitchell and producer J.J. Abrams. The Bad Robot feature film will be released by Warner Bros. on August 14, 2026. Axelrad edited on the 2024 Netflix feature film “Spaceman” for director Johan Renck and edited the feature film “Chevalier” for director Stephen Williams. “Chevalier” premiered at TIFF 2022 and was theatrically released by Searchlight Pictures in April 2023. Other recent credits include editing the Lionsgate socio-political thriller feature film “Antebellum,” and additional editing on the Netflix feature trilogy “Fear Street” as well as the HBO Max feature “Charm City Kings.”

In 2018, Axelrad co-edited the 20th Century Fox science-fiction drama "Ad Astra" (starring Brad Pitt) for director James Gray. It premiered in competition at the 2019 Venice International Film Festival and was his fifth collaboration with Mr. Gray, previously co-editing the feature "The Lost City of Z" for him with Lee Haugen. After premiering as Closing Night Film at the 2016 New York Film Festival, "The Lost City of Z" was theatrically released by Amazon Studios and Bleecker Street Media in April 2017.

That same year, Axelrad also collaborated with Lee Haugen to co-edit the Charlie Hunam and Rami Malek prison drama "Papillon." In 2015, Axelrad edited the Universal Studios comedy/horror film "Krampus" and Sony's "Miles Ahead," a narrative comedy/drama about the life and music of Miles Davis. Starring and directed by Don Cheadle, the biopic premiered as Closing Night Film at the 2015 New York Film Festival. Prior to that, Axelrad edited the comedy-dramas "Before We Go" (dir. Chris Evans) and "Rudderless" (dir. William H. Macy). Axelrad's earlier collaborations with director James Gray have all premiered at the Cannes Film Festival: "The Immigrant," "Two Lovers," and "We Own The Night." In between those films, Axelrad edited the thriller "Gone" for Lakeshore and Summit Entertainment, the romantic comedy "Something Borrowed" for Alcon Entertainment and Warner Bros., and the Miramax romantic comedy "The Switch." In 2009, Axelrad edited Fox Searchlight's critically acclaimed and Academy Award winning "Crazy Heart” for director Scott Cooper.

Earlier credits for Axelrad include James Gunn's horror/comedy "Slither," directors Danny and Oxide Pang's horror/thriller "The Messengers," and Sony Screen Gems' horror/thriller "Boogeyman."  In 2002, Axelrad served as editor on the pilot and 11 episodes of the CBS crime drama television series "Hack."

Axelrad began his editing career mentored by some of the best editors in Los Angeles, including working as an assistant editor for Anne V. Coates, ACE on “Out of Sight,” “Erin Brockovich,” and “Unfaithful.”  He made the move to editor by cutting several independent feature films and television movies in between assisting jobs.

ERIN BENACH (Costume Designer) is an acclaimed costume designer whose work spans some of contemporary cinema's most celebrated dramas, thrillers and character-driven films. Most recently, she collaborated with director Trey Edward Shults on Hurry Up Tomorrow, starring The Weeknd, Jenna Ortega and Barry Keoghan. 

Benach earned Costume Designers Guild Award nominations for her work on Drive, A Star Is Born and Birds of Prey, with A Star Is Born also garnering her a Satellite Award nomination.

A frequent collaborator with acclaimed filmmakers, Benach has worked extensively with Jeff Nichols, designing costumes for Loving and The Bikeriders, and with Derek Cianfrance on Blue Valentine, The Place Beyond the Pines, The Light Between Oceans and Lost River. She also reunited with Nicolas Winding Refn for The Neon Demon after her acclaimed work on Drive.

Known for crafting costumes that are both emotionally grounded and visually iconic, Benach continues to create memorable looks that define character while elevating each film's distinctive visual language.

JAY COOPER (Visual Effects Supervisor) is an Academy-Award nominated Visual Effects Supervisor with over 50 credits to his name and has been with ILM for 25 years. Cooper has worked in close collaboration with Director Gareth Edwards as the Production-side Visual Effects Supervisor on the highly regarded, visual effects

intensive film The Creator. His work on the film earned him a VES award for Outstanding Visual Effects in a Photoreal Feature and an Academy award nomination for Best Visual Effects. On The Creator, Cooper oversaw 835 shots of hero CG robots, hybrid robot-human characters (called Simulants), a massive orbiting space station, sci-fi vehicles, futuristic environments, and a dizzying number of explosions. 

Prior, Cooper also served as the Production-side VFX Supervisor on Damien Chazelle’s Babylon where he was responsible for the realization for all of the visual effects work in the film, including the photorealistic ‘Billy the Elephant’.

He is a member of the Academy of Motion Picture Arts and Sciences. He is also a six-time Visual Effects Society Award nominee, and among other accolades, he has received recognition from the International Animated Film Association, ASIFA-Hollywood, and the Hollywood Professional Association. 

Hi credits include JUMANJI: OPEN WORLD, STAR WARS BIOMES “Short”, ETERNALS, STAR WARS VEHICLE FLYTHROUGHS “Episodic”, FINDING O’HANA, ANTEBELLUM, PLAYING WITH FIRE and AVENGERS: ENDGAME.